زبدة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٣

ذكر مولانا شمس الدّين صاين قاضى

ذكر مولانا شمس الدّين صاين قاضى

ذكر مولانا شمس الدّين صاين قاضى

چون امير ملك اشرف به وقت توجّه به دار الملك فارس از امير محمّد مظفّر استمداد نمود و امير محمّد مظفّر توجّه خود بدان طرف موقوف گردانيد كه ملك اشرف مولانا شمس الدّين صاين قاضى را پيش امير محمّد مظفّر فرستاد چنانچه ذكر آن گذشته است . چون مولانا شمس الدّين صاين قاضى ( 1 ) را به يزد آوردند و بر مقتضى « وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ * » « 1 » نتايج قبح سيرت شامل احوال خويش ( 2 ) يافت تدبير جز اعتراف به تقصير نمىدانست و چاره جز اظهار بيچارگى نمىيافت . التجاء به جمعى از اكابر يزد كرد و به وسيلت شفاعت ايشان سلسلهء عاطفت و مرحمت جناب مبارزى متحرّك گشته ، هفوات و زلّات ( 3 ) او را ( 4 ) به استار صفح و اغماض و مرحمت پوشيده گردانيد . ( 5 ) حضرت مبارزى به حكم « العفو زكات الظّفر » « 2 » صحيفهء جرايم او را پايمال عفو و اغماض فرمود .

شعر ( 6 )

چو دشمن كند پوزشى برگناه * تو بپذير و عذر ( 7 ) « 3 » گذشته مخواه

بعد از آنكه به امداد مكارم و احسان اختصاص يافت و به ملابس انعام و اكرام مشرّف شد در سايهء رايات همايون مبارزى متوجّه كرمان گشت و قلعهء سيرجان كه از امّهات قلاع ايران بل رياع جهان است شير گردون از بيم مصادمهء برجش چون پلنگ گرد مكر گردد و نسر طائر « 4 » از مجاورهء ذروهء آن چون عنقا آشيانه در قلهء كوه كند .

( 1 ) - ت : « صاين قاضى » ندارد . ( 2 ) - م و ل : خويشتن . ( 3 ) - م : زلاتش . ( 4 ) - م و ل : ندارد . ( 5 ) - م و ل : ماند . ( 6 ) - ت : بيت . ( 7 ) - م : غدر . ( * ) قسمتى از آيه 43 ، سوره 25 .

( 1 ) - زبده ، بخش دوم ، ج / 1 ، ص 85 . ( 2 ) گذشت ، زكات پيروزى است . ( 3 ) مطلع : « كين » ، ص 200 . ( 4 ) نسر طائر : يكى از صور شمالى فلك كه چون عقابى به پر توهّم شده و صورت نسر طائر را شاهين و عقاب نيز خوانند ( لغتنامه ) .