زبدة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢

ذكر اوضاع خراسان در سال ولادت حضرت صاحب قرانى انار اللّه برهانه

لا غيري « 1 » » در امور مملكت زدن گرفت و كار به كلّى به تدبير او رفت و اوامر و نواهى او مطاع جهانيان شد و چون با وجود او كار ديگر امرا رواجى نداشت امير اكرنج و جمعى ديگر از امرا هواى مخالفت كردند و اميرزاده محمود ايسن قتلغ ( 1 ) به خوزستان رفت و از آنجا به موسى خان پيوست و به استعداد مخالفت مشغول شدند ( 2 ) و اميرزاده على جعفر به ( 3 ) خراسان آمد ( 4 ) .

ذكر اوضاع خراسان در سال ولادت حضرت صاحب قرانى انار اللّه برهانه

ذكر اوضاع خراسان در سال ولادت حضرت صاحب قرانى انار اللّه برهانه

حكومت خراسان در زمان سلاطين مغول كه از نسل چنگيز خان در ايران زمين سلطنت و پادشاهى كردند هميشه به فرزندى يا برادرى يا معتبرترين امرا تفويض فرمودندى و اتّفاق چنان افتاده است كه هركس حكومت آن ( 5 ) ديار داشته بعد از حالت ناگريز پادشاه ، سرير سلطنت به دو رسيده ، چنان كه در ايّام هولاكو خان ابقا والى خراسان بود و در روزگار ابقا خان [ 14 - آ ] پسرش ارغون خان ( 6 ) و بعد از ( 7 ) ارغون خان پسرش غازان و به عهد غازان خان برادرش الجايتو محمّد خدابنده و به زمان الجايتو سلطان ابو سعيد بهادر خان و الحالة هذه حضرت امير بزرگ صاحب قران - انار اللّه برهانه - كه ممالك روى زمين به تحت تصرّف درآورد بهترين بلاد به عزيزترين اولاد ، اعنى به حضرت سلطنت شعارى شاهرخى - خلّد اللّه تعالى ملكه و سلطانه - ارزانى فرمود و اين معنى واسطهء آن است كه اهالى آن خاك پاك رعيّت مزاج و حاكم دوست و وفادار و حق‌ّشناس‌اند ، لاجرم امروز به فرّ دولت قاهره - ثبّتها اللّه تعالى بالخلود الى يوم الموعود ( 8 ) - دار السلطنه و پايتخت روى زمين گشته است و از شرق و غرب عالم ، اشراف اطراف و صناديد اكناف روى بدين عتبهء ميمون و بارگاه همايون آورده‌اند ، « اللّهمّ زد « 2 » » . اگر در اين مقام به شرح فضايل خراسان مشغول شويم از اسلوب كتاب دور مىافتد باز به سر سخن رويم .

( 1 ) - ت : استقلغ . ( 2 ) - ت : گشتند . ( 3 ) - ت : متوجه . ( 4 ) - ت : شد . ( 5 ) - م و ل : اين . ( 6 ) - ت : ندارد . ( 7 ) - م و ل : به دور . ( 8 ) - ت : « بالخلود الى يوم الموعود » ندارد .

( 1 ) من و نه ديگرى . ( 2 ) خدايا بيفزا .