روزنامه خاطرات عين السلطنه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٦٩

قصيدهء فلفليه

شيرافكنى و براز جامه * بودش همه باطراز خامه

فرزانه شهى كه در ختامه * بودش به خدا قبول عامه

در حضرت شه وزير گشتم * در خدمت شه امير گشتم

از امر همو سفير گشتم * خاكى بودم و عبير گشتم

رفتم به فرنگ و ينگىدنيا * ديدم همه را ز سفل و عليا

چندى به تمام هند رفتم * بغداد به نوك خامه رفتم

صدرا به خدا تو كن صبورى * از مرد خبيث كن تو دورى

از غصه بمير در گل او * هم مدفن اوست مقتل او

قربان شهيم و عيد قربان * مائيم همه به زير فرمان

شه رفته و شه مظفر الدين * با سيرت شه به رسم و آئين

بنشسته به تخت پنجمين شاه * مانند پدر به روى چون ماه

كن حفظ ز چشم بد خدايا * مشفق بنما به ما رعايا

آن شاه مظفر است به آفاق * كز جملهء خسروان بود طاق

و له ايضا :

دلم گرفته و مجروح گشته تا دانى * به حيرتم كه چسان است اين مسلمانى

بهار گشته خزان مردمان چو مرده بدان * فكار گشته و درمانده از پريشانى

چه مردمى كه ندارند قوت يوميه * چه مردمى كه ندارند روح حيوانى

عروس نسترن از داغ واژگون پيچيد * هزار تير به چشمان ماه‌پيشانى

به سرو باغ بگفتم كه چون توئى آزاد * لباس ماتم و غم در بر از چه حيرانى

جواب گفت برو باغ پادشاه ببين * صداى قارى قرآن و گوهرافشانى

به روز هفده ز ماه ذىقعده * بكشت شه را ميرزا رضاى كرمانى

اگر نبود به طهران جناب صدراعظم * نبود زنده ز حيوان و هيچ انسانى

نه گندمى ، نه جوى ، نى برنج لاريجان * كسى نمىخريد كفى نانى از گرانجانى

شنيده‌ايم كه مردى رذيل بدصورت * بگفت غله بسوزم به حق قرآنى

اگر هلاك شود جانيان ؟ مملكت ما * اگر به زير و زبر گشته شهر طوفانى

به نيم حبه معاون « 1 » نمىشوم از كس * به درهمى ندهم من توان پالانى

قوام مملكت از دست مىرود به درك * نه زاد مام مرا بهر دادن نانى

درست گفت روا نيست مسند عزت * براى مرد خبيث و بخيل و چوپانى

بزرگى است برازندهء تو صدر اجل * عصاى تست كه بينى شود چو ثعبانى

به عيش باش و مخور غم به حق آل على * كه عنقريب بگيرى جهان به آسانى

به حيرتند و تفكر تمام اهل دول * بلند گفت احسنت سفير عثمانى

منيف پاشا گفت به ز دين حنيف * كجا است همچو وزيرى به نزد عثمانى

خداى خواست به اسلام باز ذبح عظيم * شهيد گشته شهنشه به عيد قربانى

( 1 ) - كنايه از معاون الملك است .