روضات الجنات في اوصاف مدينه هرات ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٠
چمن چهارم از روضه چهارم در ذكر « بادغيس » و « لنگر مير غياث » و « قلعه نرتو » و « ولايت كرخ » و بعضى از احوال و خصايص و اوصاف او « 1 »
لامير خسرو :
گره طرهء سنبل ز صبا باز شده * دامن لاله پر از عنبر سارا كرده « 1 »
بس كه بر لاله‌تر ميرود آنجا قمرى * پاى آلوده به خون پايچه « 2 » بالا كرده
عاشقان رفته بصحرا و دل‌سوخته را * بتكلّف ز گل و لاله شكيبا كرده
گوئى رنگ « 3 » شفق بر دامن عرصهء افلاك از عكس لالهاى آن صحرا پيدا است .
و حمرة كسوت والاى اعلام « 4 » شقايق از شعار كلهاء حمراى « 5 » آن هويدا هرلاله پندارى شعله‌ايست بداغ محنت جگر « 6 » بىدلى سوخته يا مشعلهءايست در قافلهء باديه « 7 » پيمايان كعبهء طلب وصال برافروخته .
لامير شيخم سهيلى طيب إله انفاسه « 8 » :
مگر كه پيرهن آل عنبرين مويست * كه باز گونه بدر مىكند ز سر لاله
( 1 ) - عنبر سارا : عنبر مادهء خوشبوى معروف و سارا يعنى : ناب و ويژه و خالص از صفات آنست خواجه حافظ : اى كه بر مه كشى از عنبر سارا چوگان . . . فرهنگ جهانگيرى ( 2 ) - پايچه : وزن . پارچه . شلوار و تنبان و بالفظ بالا زدن و بالا كردن مستعمل امير خسرو : بر گل و لاله‌تر ميدود اينك قمرى * پاى آلوده به خون پايچه بالا كرده فرهنگ آنندراج . ( 3 ) - مج : زنگ شفق . مك : رنگ شفق . ( 4 ) - مج : لالهاى - والاى - اعداى - گلهاء - حمراى . مك : لالهاء - و آلاء - اعداء . ( 5 ) - مج : از شعار گلهاء حمراى آن پيداست . مك : از شعاع گلهاء آن هويدا . ( 6 ) - مج : مك . مد . س : محنت جگرى بىدلى سوخته . ظاهرا ياء آخر جگرى بىجا است لذا قياسا اصلاح شد . ( 7 ) - مج : قافله‌پيمايان . مك : قافله باديه‌پيمايان . ( 8 ) - مك : طيب اللّه انفاسه . مج : اين جمله را ندارد . بقيه پاورقى در صفحه بعد