تاريخ لرستان ( روزگار قاجار ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١

قريحه شاعرى محمد على ميرزا

نالم ز جفاى تو و دارم به دعا دست * كان ناله مبادا كه اثر داشته باشد

* * *

هواى كشته شدن بر سرست خلقى را * مگر گذار تو بر خاك كشتگان افتاد

* * *

آنچه در وصل تو انديشه هجرانم كرد * مىتوان گفت كه از وصل پشيمانم كرد

داشتم خاطر مجموع كه از زلف كسى * باد بويى به من آورد و پريشانم كرد

دردم آن نيست كه دردم نشد از درمان به درمان * دردم آن است كه شرمنده درمانم كرد

* * *

از سينه تنگم دل ديوانه گريزد * ديوانه عجب نيست كه از خانه گريزد

من از دل و دل از من ديوانه گريزان * ديوانه نديديم ز ديوانه گريزد

* * *

نه بيم ز برقى و نه منت ز سحابى * خوش آن‌كه چو من دانه درين خاك ندارد

* * *

اين خونبها بس است كه بعد از هلاك * من دامن‌كشان ز ناز بيايى به خاك من

* * *

دولتشاه باوجود گرفتاريهاى حكومت و مشاغل گوناگون هر وقت فراغتى بدست مىآورد با سرودن شعر تفنن مىكرده و ديوان شعرى دارد كه گويا چاپ هم شده ولى نگارنده نسخه خطى و نسخه چاپى آن را نديده‌ام .