تاريخ لرستان ( روزگار قاجار ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٣
سالار الدوله به لرستان برگشت ولى مجددا احضار شد
بگيرد ، فايده نبخشيد و سرانجام مادرش نور الدوله را نزد شاه فرستاد و او در نزد شاه ضامن حسن رفتار و حسن سلوك سالار الدوله گرديد و بالاخره به هر زحمتى كه بود ، نور الدوله پسر را در حكومت لرستان ابقاء كرد و فرمان او را گرفته به دستش داد .
سالار الدوله به لرستان برگشت ولى مجددا احضار شد
سالار الدوله به لرستان برگشت ولى مجددا احضار شد
سالار الدوله يقين داشت كه اطرافيان شاه را از ابقاء او پشيمان خواهند كرد . روى اين اصل با تعجيل تمام از تهران خارج شده ، به ساوه رفت و در آنجا خداداد خان و ساير همراهان را برداشته و در ظرف سه شبانه‌روز خود را به خرم‌آباد رسانيد .
اتفاقا پيش‌بينى سالار الدوله درست بود و اطرافيان شاه او را از ابقاء وى نادم ساختند و به او گفتند : « دادن حكومت نواحى غرب كه از جهات متعدد درخور اهميت است ، به جوان بىتجربه و خودسرى مانند سالار الدوله از روز نخست هم صلاح نبود و رفتار ناهنجار او در لرستان رعاياى اعلىحضرت را مايوس ساخته و حالا كه به تهران آمده ، بايستى از مراجعت او به لرستان جلوگيرى شود . »
شاه سخنان آنان را پذيرفته و كسى سراغ شاهزاده فرستاد ولى به قول معروف « آن مرغ زيرك از قفس پريده بود » مظفر الدين شاه از اين فرار سالار الدوله كه بدون بار يافتن و كسب دستور و اصغاء نصايح شاه به‌سمت لرستان فرار كرده بود ، بيشتر عصبانى شده ، به نور الدوله مادر شاهزاده اعتراض كرد كه شما متعهد حسن رفتار او را شديد و اينك فرار او را چه عذرى مىتوان نهاد و چون در نظر داشت فرمان عزل وى را بفرستد ، نور الدوله از شاه تقاضا كرد حالا كه او را مشمول عنايات شاهانه ساخته در صدور فرمان عزل او تعجيل نكند تا او دايى سالار الدوله را به لرستان بفرستد و سالار الدوله را به تهران نزد شاه بياورد .
به فاصله چند روز وسايل حركت دايى سالار الدوله به خرم‌آباد فراهم شد و به اتفاق سردار مجلل ، لله او ، به خرم‌آباد فيلى آمد كه او را اندرز داده و با خود نزد مظفر الدين شاه بياورند . قبل از اين‌كه سالار الدوله در خصوص مراجعت به تهران آماده شود ، براى ملاقات با نظر على خان امرايى به مله شبانان رفت و در آنجا برحسب اتفاق با مهر على خان روبه‌رو گرديد .
چون با وى ميانه خوشى نداشت ، خطاب به او گفت : « روباه سياه در اينجا حاضرى ؟ ! »
مهر على خان كه مردى شجاع بود و از هيچ‌كس ولو در هر مقام ، حرف فرونمىبرد ، در جواب سالار الدوله گفت : « حضرت و الا شما حاكم معزول مىباشيد و از شاه فرمان صادر شده به تهران