تاريخ لرستان ( روزگار قاجار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٧
مهر على خان به اوبههاى خوانين على محمدى هجوم آورده عدهاى را به قتل رسانيد
حسن خان اعتراض كرده و گفت : « تو حق اظهار عقيده ندارى و متعاقبا چند فحش هم نثار وى كرده و چون عضلاتى ورزيده داشت ، با پاپى على حسن خان گلاويز گرديد ولى پاپى على حسن خان كه اندامى فوق العاده درشت و ورزيده داشت به او مهلت نداده و با مشت به پيشانى او نواخت و نگين انگشترى او در پيشانيش فرورفت و خون به شدت از آنجارى گرديد .
فرار پاپى على حسن خان و كسانش
فرار پاپى على حسن خان و كسانش
مهر على خان با پيشانى خونين به زاغه شتافت و به حكمران عارض گرديد و يك دسته سرباز براى جلب پاپى على حسن خان از حاكم گرفت . ولى پاپى على خان حسن در خانه نماند و به اتفاق ساير خوانين على محمدى از ترس مجازات حشمت الدوله حكمران لرستان به كوههاى هرو پناه برد و موقعى كه مهر على خان از دست يافتن به او مايوس گرديد طبق معمول زمان مقدارى از اموال او را به عنوان غرامت غارت كرد .
تغيير اوضاع و سركردگى پاپى على حسن خان
تغيير اوضاع و سركردگى پاپى على حسن خان
اقبال با پاپى على حسن خان يارى كرد و حشمت الدوله كه سال 1300 به حكومت لرستان منصوب شده بود ، سال بعد يعنى اواخر سال 1301 از مقام خود معزول گرديد و مجددا ميرزا محسن خان مظفر الملك كه با پاپى على حسن خان لطف و عنايت خاص داشت به حكمرانى لرستان نائل گرديد و چون با مهر على خان ميانه خوشى نداشت ، با كسب اجازه از ظل السلطان سركردگى ايل بيرانوند را به پاپى على حسن خان واگذار كرد .
مهر على خان به اوبههاى خوانين على محمدى هجوم آورده عدهاى را به قتل رسانيد
مهر على خان به اوبههاى خوانين على محمدى هجوم آورده عدهاى را به قتل رسانيد
پاپى على حسن خان و اتباعش هنوز به كار وصول ماليات نپرداخته بودند كه آتش حسد در كانون سينه قلى خان بيرانوند ، عموزاده مهر على خان كه خودش هم داعيه رياست داشت ، مشتعل گرديد و به خانه مهر على خان رفت و او را مورد شماتت قرار داده كه رياست بيرانوند ميراث اباء و اجدادى تو مىباشد چرا سكوت كردهاى و اقدامى نمىكنى و آنقدر ياسين در گوش مهر على خان فروخواند تا بالاخره او را براى حمله به خوانين على محمد خان حاضر كرد « 1 » و به
( 1 ) . اين نزاع كه بالاخره به اعدام مهر على خان منجر گرديد ، داستان مفصلى دارد و هركس مايل بدانستن آن است . به فصل مربوط به خوانين بيرانوند مراجعه كند . [ به احتمال منظور نويسنده كتاب طوايف لرستان است نه كتاب حاضر . ]