تاريخ لرستان ( روزگار قاجار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٤
تيمور خان با يك تاكتيك از دسترس ضامن خود حاج عالى خان خارج گرديد
دامپرورى در رتبه دوم قرار داشت و براى حفظ احشام خود از خطر برودت و نيز براى دسترسى داشتن به علوفه ناگزير بودند كه در فصولى كه هوا سرد مىشد ، به‌طور دست‌جمعى به نواحى جنوبى منطقه و يا به خاك خوزستان بروند و حكام وقت چه از نقطه نظر وصول بقاياى ماليات و چه براى تهيه مواد غذايى جهت اردو و چارپايان و چه براى رسيدگى به كارها و شكايات مردم و جلوگيرى از نزاع و زد و خورد آنها ، [ مجبور بودند ] از اين عادت عمومى پيروى نمايند و علت اين‌كه دولت‌هاى وقت هميشه حكومت لرستان و خوزستان معا به يك حاكم واگذار مىكردند ، [ همين امر بود . ] بارى از نقطه نظر اين‌كه - همان‌طور كه گفتيم - بخش صيمره واقع در پشتكوه لرستان تقريبا در وسط مناطق گرمسيرى قرار گرفته ، لذا حكام لرستان آن محل را قرارگاه زمستانى خود و اردويشان ساخته بودند .
حاج عالى خان و رفقايش با مير تيمور خان وارد گرمسير شده و در محل معروف به پنبه‌آباد ، واقع در نزديكى دهليج ، مير تيمور خان فرصت مناسبى جهت فرار به دست آورد .
تيمور خان با يك تاكتيك از دسترس ضامن خود حاج عالى خان خارج گرديد
تيمور خان با يك تاكتيك از دسترس ضامن خود حاج عالى خان خارج گرديد
در اين منطقه مير تيمور خان با آن هوش و موقع‌شناسى ذاتى متوجه شد كه اگر در اين نقطه مقدمات فرار خود را فراهم نسازد ، ديگر هيچ امكانى براى او پيش نخواهد آمد . اين بود كه در نزديكى دهليج قاصدى را محرمانه به ماژين فرستاد و به كسان خود پيغام داد كه من فردا با عيالات خود در پيشاپيش قافله حركت مىكنم .
بنابراين لازم است شما شبانه دويست نفر تفنگچى با خود آورده و در كنار رودخانه صيمره به انتظار من باشيد تا من و عيالاتم به شما ملحق و از دسترس حاج عالى خان خارج شويم . آنها كه آرزوى چنين مژده‌اى را داشتند ، قريب دويست نفر تفنگچى شبانه با خود به ساحل رودخانه صيمره آورده ، در كنار رودخانه مستقر و به انتظار ورود مير تيمور خان ماندند . مير تيمور خان و زن و اطفالش براى اغفال و پى گم كردن از به دو حركت از خرم‌آباد همه روزه پيشاپيش كوچ بار راه مىسپرد تا در اين مكان دستش را نخوانند . به عادت هر روز همچنان مقدم بر كوچ بار مىرفت و براى عبور از آب رودخانه و خروج از دسترس حاج عالى خان معجلا به جلو مىراند و در نتيجه با كوچ بار ايل مسافتى فاصله پيدا كرده بود . از اين طرف حاج عالى خان كه به نوبه خود در هشيارى و دانايى دست كمى از حريف نداشت ، در اين نقطه به فراست دريافت كه مير تيمور خان به قصد فرار اين‌قدر با سايرين فاصله پيدا كرده و لذا به منظور جلوگيرى از فرار او پسرش