تاريخ لرستان ( روزگار قاجار ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨

ظل السلطان بروجرد را به قصد خرم‌آباد ترك نمود

بيرانوند در رأس آنان قرار داشت ، جدا شده و به مظفر الملك نايب الاياله متوسل شده بودند .

چون در اين هنگام صيد مهدى خان حسنوند ، رئيس طوايف حسنوند و يوسفوند كوليوند و ( جد خوانين منظمى اليشتر ) كه با آنان رفيق و همكار بود ، در دسترس آنان نبود نامه‌اى به او نوشته و به دست قاصد سريع السيرى دادند كه عاجلا به آنان ملحق شود كه متفقا در ركاب مظفر الملك به‌سمت بروجرد جهت استقبال از ظل السلطان حركت كنند .

و نيز ميرمحمد خان را كه از خوانين ديركوند و بامير تيمور خان عموزاده بود ، با خويش همراه كرده و بدون مراجعه و مشورت با دارودسته اسد خان كه در روز اول هم‌سوگند و هم‌پيمان بودند ، در معيت نايب الاياله عازم حركت شدند .

خوانين عهدشكن بدون اعتنا به‌هم‌پيمانان خود در ركاب مظفر الملك به‌سمت بروجرد حركت كردند

خوانين عهدشكن بدون اعتنا به‌هم‌پيمانان خود در ركاب مظفر الملك به‌سمت بروجرد حركت كردند

مظفر الملك به اتفاق حاج عالى خان ، حيدر خان بيرانوند ، صيد ميرزا يوسفوند ، محمد على يوسفوند ، باقر خان سرتيپ فرمانده فوج امرائى ، مير محمد خان ديركوند و با سواران آنها عاجلا به‌سمت بروجرد حركت كردند و در وسط راه صيد مهدى خان حسنوند كه نامه به او نوشته بودند با سواران سلسله به آنها پيوسته و با هدايا و پيشكشىهاى بسيار از نقدى و جنسى به راه افتادند .

ظل السلطان بروجرد را به قصد خرم‌آباد ترك نمود

ظل السلطان بروجرد را به قصد خرم‌آباد ترك نمود

ظل السلطان بعد از مرخص كردن امام‌جمعه لرستان و ميرزا رشيد خان وزير والى درصدد حركت به خرم‌آباد افتاد و ما بهتر است كه داستان خروج او را از بروجرد و ملاقات با خوانين لرستان را از قول خود ظل السلطان كه در تاريخ مسعودى نوشته ، نقل كنيم : « از بروجرد كوچ كرده ، منزل‌به‌منزل به‌طرف لرستان رفتيم . در رازان آن‌كه در ميانهء بروجرد و لرستان است در تنگه‌اى واقع شده ، خوانينى دارد قلعه بسيار سختى دارند . من در آنجا يك فوج هزار نفرى تمام با دو عراده توپ در آن قلعه ساخلو گذاشتم . فوج سيلاخور به رياست محمد على ميرزا سرتيپ


طغيان هم كرده بود ، محاصره شدند و چون رودخانه قابل عبور نبود و آنها نمىتوانستند حلقه محاصره را شكافته و فرار كنند به حكم اجبار حاضر به تسليم شدند . در قبال اين خدمت حشمت الدوله براى اسد خان از دربار درخواست منصب سرهنگى و فرماندهى فوج بيرانوند را نمود و بعد از چند روز ناصر الدين شاه اسد خان را به منصب سرهنگى و فرماندهى فوج بيرانوند ، مفتخر نمود .