تاريخ ملازاده ( فارسى ) — الصفحة ٨٢

ص 51 س 18 :

و له

از بخت به گوش بنده آواز آمد : * برخيز ، كه وقت نعمت و ناز آمد

امروز چو بازيافت خاك در شاه * پيشانى من به آب خود باز آمد

و در آن وقت كه سلطان ابراهيم قرة عين پادشاهى قلج ارسلان خان را ، ولىعهد خود كرد ، و بر تخت ملك سمرقند نشاند ، بدين رباعى او را تهنيت فرمود :

رباعى

خاقان چو بفال دولت و بخت نشست * غم بر دل دشمنان دين سخت نشست

خاك قدمش ديو و پرى سرمه كند * چون مردم چشم ملك بر تخت نشست

و چون سلطان ابراهيم بجوار رحمت آفريدگار رحيم انتقال فرمود ، اين رباعيات در مرثيهء او بفرمود :

بيت

تا مردم ديده صفه و ايوان ديد * از دست بشد چو تخت بىسلطان ديد

خورشيد ملوك و سايهء يزدان بود * بىسايه و خورشيد ، جهان نتوان ديد

و له ، رباعى

بىدربان شد در حصارت اى شاه * بىتيغ رود سلاحدارت اى شاه

شادى ندهد بار ، دلى را بدرت * زان روز كه برشكست بارت اى شاه

و له ، رباعى

بر منظر اعلات ، شها ! مجلس باد * بىتو دل من ز خوشدلى مفلس باد

اى مونس چشم بنده خاك در تو * در خاك ، ترا رحمت حق مونس باد

در مدح قلج ارسلان خاقان ميگويد :

رباعى

اى ملك تو شرع را كمان سختى * مرتير ترا نشانه هر بدبختى

پيش از تو كه ديد تاج بر خورشيدى * يا جمع شده همه جهان بر تختى