رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٥١٢

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

بساط گل از سبزه گلشن شده * چراغ گل از باد روشن شده

( 168 )

شكر با گلشكر آميز كرده * ز تلخيهاش . . . پرهيز كرده

( 115 )

از گوهر آبدار ژاله * پر شد قدح عقيق لاله

( 396 )

از غريو كوس شد طاس فلك پر غلغله * وز فروغ تيغ شد روى زمين پر مشعله

( 335 )

در خراسان ز آل مصعب شاه * طاهر و طلحه بود و عبد الله

باز طاهر ، دگر محمد آن * كه به يعقوب داد تخت و كلاه

( 248 )

ياوه طبعان خر گداى همه * چون سگ و گربه نان‌رباى همه

( 225 )

سبز خطى در خط آن موى نه * مشك دمى مشك بدان بوى نه

( 202 )

مقبول طبعت آنچه شود واقع اى حكيم * خوردن غمش چراست ز غمهاى زايده

يا مىشود به كام تو يا خود نمىشود * در هر دو حال خوردن غم را چه فايده

( 93 )

ز آواى كوس و غو كرناى * دل چرخ گفتى برآمد ز جاى

( 307 )

زن و فرزند تركمان را گاد * همچو مادر سكندر بد راى

آنچه ناگاده مانده بود از وى * داد آن را به لشكر جغتاى

( 338 )

نماز شام ، كز امواج اين نه بحر دولابى * فرو شد زورق زرين ، برآمد طشت سيمابى

( 425 )

ز سنگ انداز آن سنگى [ اگر ] جست * پس از قرنى سر كيوان شكستى

( 47 )

كه او نامهء خسروان داشتى * تن و پيكر پهلوان داشتى

( 68 )

مثل گر كسى را بدان ره بدى * اجل را از آن دست كوته بدى

( 38 و 427 )