رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٥١٠

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

محمود ، برادرم شه شير كمين * مىكرد خصومت از پى تاج و نگين

كرديم دو بخش تا برآسايد ملك * او زير زمين گرفت و من روى زمين

( 294 )

سه در گنبدان و صطخر گزين * بود جاى شاهان ايران زمين

( 29 )

ز آهن يكى پارهء آهنين * كشيدند گردان به روى زمين

( 307 )

زد از خشم آيينه را بر زمين * بخنديد ناگاه صبح از كمين

( 348 )

چو پيكان ببوسيد انگشت او * گذر كرد بر مهرهء پشت او

( 76 )

كه جاويد بادا سر تخت او * جهان را فروزان كند بخت او

( 374 )

چو خورشيد بر سر زد از برج گاو * ز هامون برآمد خروش چكاو

( 316 )

مزرع سبز فلك ديدم و داس مه نو * يادم از كشتهء خويش آمد و هنگام درو

( 372 )

جهانجوى سنجر كه در باغ ملك * نهالى سرافراز بودى چو سرو

چو در مرو مىبود و آنجا نماند * بجو سال تاريخش از شاه مرو

( 182 )

يكى مرد بد نامش آزاد سرو * كه با احمد سهل بودى به مرو

( 68 )

ز ايران برآمد يكى ماه نو * چو مه افسرى بر سر شاه نو

( 72 )

فرو شد به ماهى و بر شد به ماه * خروش سواران و گرد سپاه

( 156 )

مركب فكر ، از صعوبت راه * ماندى از نقش پاى خويش به چاه

( 450 )

يا تو گفتى كه از جوال سياه * زنگى كور سرمه ريخت به چاه

( 399 )