رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٨

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

تير ضعيفان چو گشاد از كمان * بگذرد از نه سپر آسمان

( 368 )

كشيدند از خيمه در يك زمان * به روى زمين صد هزار آسمان

( 327 )

گردون فروگشاده كمند از ميان تيغ * ايام برگرفته زه از گوشهء كمان

( 391 )

به بيداد خو كرده گرز گران * چو دلهاى سنگين سيمين تنان

( 400 )

از بندگان خويش گزين كرد لشكرى * چون چرخ كارديده و چون بخت نوجوان

گردون اثر ، زمانه تهوّر ، اجل نهيب * انجم عدد ، ملايكه نصرت ، قضا توان

( 204 )

پرويز به هر بزمى زرين تره آوردى * زرين تره كو برخوان ، رو كم تركوا برخوان

( 117 )

نهاديم [ نام ] تو چنگيزخان * از اين پس تو خود را تموچين مخوان

از آن رو كه معناى چنگيزخان * [ بود ] شاه شاهان به تورى زبان

( 216 )

چو خفتان و تيغ و چو برگستوان * همه كرد پيدا به روشن روان

( 59 )

نديدم چنين كس به ملك جهان * ميان كهان و ميان مهان

( 76 )

ترا باشد اين تخت و تاج شهان * مرا گوشه [ اى ] بس بود زين جهان

( 80 )

بسيط روى زمين گشت باز آبادان * به يمن سايهء چتر خدايگان جهان

جلال دولت و دين منكبرنى آن شاهى * كه ايزدش به سزا كرد بر جهان سلطان

تو داد منبر اسلام بستدى ز صليب * تو برگرفتى ناقوس را ز جاى اذان

ز بازوى تو قوى گشت بازوى اسلام * كه از تصادم كفار گشته بد ويران

كه داد جز تو ز شاهان روزگار بگو * قضيم اسب ز تفليس و آب از عمّان

براق عزم تو گامى كه برگرفت ز هند * نهاد گام دگر در اقاصى ارّان

تو عمر نوح بيابى از آن كه در عالم * عمارت از تو پديد آيد از پس طوفان

( 207 )

چندان بود سياهى احشام شام را * كز خاوران كند يزك صبح تاختن

( 307 - 394 )