رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٥

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

شه چو عادل بود ، ز قحط منال * عدل خسرو به از فراخى سال

( 109 )

ز بهر فتوحش همه ماه و سال * زحل ديده در شاخهء جدى فال

( 228 )

تا كه در مدت دوازده سال * كرد معمور كسرى آن به كمال

( 111 )

مقرر است هر آن چيز كان رسد به كمال * بود هر آينه آن را ز پى اميد زوال

( 328 )

هركه اينجا در اوفتد به وحل * كوته از عمر اوست دست اجل

( 450 )

از بلنديش باز نتوان يافت * آتش ديده‌بان ز نور زحل

( 315 )

نبرد آزمايان آهن‌گسل * پر از خشم سرها پر از كينه دل

( 315 )

نور ضميرش آفاق روشن كند ز اشراق * ز آن رو نهند بر طاق اشراقيان « هياكل »

( 467 )

ز يك سو مطربان ناليده بر مل * ز يك سو بلبلان ناليده بر گل

( 419 )

نهنگ صبح چو بر كرد سر ز لجهء نيل * كشيد دست سحر خلعت پلنگ از پيل

( 426 )

چنان آسمان بر زمين شد بخيل * كه لب تر نكردند زرع و نخيل

( 443 )

متاع مشك ، شب تيره را رواج نماند * زمانه يافت به كافور صبحدم تبديل

( 426 )

در آن زمان كه بود بيم جان [ نه ] شگفت * به زير چادر ناهيد اگر خزد بهرام

( 281 )

لشكر عزم تو را آمد علم لا ينصرف * در مقام فتح از آنش شد ظفر قائم مقام

( 324 )

زن از زن چو در مشورت يافت كام * گرفت افعى از افعيى زهر وام

( 298 )