رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٤

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

مردانه درين راه بپويم بىخويش * تا بو كه رسم به آرزوى دل خويش

( 291 )

ستم گرگ برگرفت ز ميش * باز را كرد با كبوتر خويش

( 329 )

برافراخت رايات مهر ارتفاع * كه گيرد قمر را به تحت الشعاع

( 331 )

كافر و ترسا ، يهود و گبر و مغ * جمله را رخ سوى آن سلطان الغ

( 218 )

گر افتادى سر يك سوزن از ميغ * نبودى جاى سوزن جز سر تيغ

( 394 )

چو آفتاب سپهر كمال خان زمان * به اوج جاه برآمد ز لطف شاه نجف

دلم ز پير خرد جست سال تاريخش * سپهر گفت بگو « آفتاب اوج شرف »

( 438 )

مانند پنبه دانه كه در پنبه تعبيه است * اجرام كوههاست نهان در ميان برف

( 450 )

شمّه‌اى گر كنم حكايت برف * بر زبانم فسرده گردد حرف

( 450 )

آن كفش بحر معدلت را ملك * خواجهء راستان نظام الملك

( 153 )

ز سير تازيان شير آهنگ * فضاى دشت بر نخجير شد تنگ

( 396 )

نهيب خروشيد [ ن ] كوس جنگ * ز سر هوش مىبرد و از روى رنگ

( 287 )

نهيب خروشيدن كوس جنگ * ز سر عقل مىبرد و از روى رنگ

( 368 )

نواى مطربان شد نوحه آهنگ * . . . كنى گريه با من در دل سنگ

( 343 )

وگر آنكه من غالب آيم به جنگ * تو را تا قيامت بود عار و ننگ

( 137 )

قرار در كف آزادگان نگيرد مال * نه صبر در دل عاشق نه آب در غربال

( 26 )