رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٣

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

خداوند اين را ندانيم پس * همى رخش رستمش گويند و بس

( 68 )

همه از دين تهى و پر ز هوس * همه تاريك روى و شوم نفس

( 225 )

چو آسايش خويش خواهى و بس * نياسايد اندر ديار تو كس

( 169 )

بزد بر بر و سينهء اشكبوس * سپهر آن زمان دست او داد بوس

( 76 )

نحو خوان ، ليك در جهنم جاه * همچو قابوس وشمگير مباش

( 139 )

همى خواندندش خداوند رخش * جهانگير شير اوژن تاج‌بخش

( 80 )

صلهء شعرهاى همچو درش * بود در بار چارصد شترش

( 192 )

نيست سعدى و سراى و ايوانش * ذكر سعدى است در گلستانش

( 258 )

مزن لاف توكل ، از كلاغى كم نه [ اى ] كان را * توكل چون درست آيد برآيد از زمين نانش

( 445 )

اى ز رايت ملك و دين [ در ] نازش و در پرورش * اى شهنشاه فريدون فرّ اسكندر منش

با فلك گفتم كجا دانى پناهى آن چنانك * بخت افتاده شود در سايهء او منتعش

صبح صادق با لب خندان اشارت كرد و گفت * حضرت سلطان علاء الدين و الدنيا تكش

( 199 )

كوه قاقم ، زمين حواصل پوش * چرخ سنجاب بركشيد به دوش

( 205 )

چو سوفارش آمد به پهناى گوش * ز چرم گوزنان برآمد خروش

( 76 )

يك چند طريق رهروان گيرم پيش * وز ناز و نعم ياد نيارم كم و بيش