رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٥٠١

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

نسيم نصرت آمد روح پرور * مشام غازيان زان شد معطر

( 385 )

چشم فلك نديد و نه گوش زمان شنيد * زان خوب‌تر مكان و پسنديده‌تر مقر

( 236 )

صنوبر قدانى چو گلنار تر * به رخساره خون كرده گل را جگر

( 455 )

رفت در يك شب به فردوس برين دستور پير * شاه برنا از پى او رفت تا ماهى دگر

كرد ناگه قهر يزدان عجز سلطان آشكار * قهر يزدانى ببين و عجز سلطانى نگر

( 172 )

يكى را لعبت كشمير گويند * يكى را بركشيده سرو كشمر

( 79 )

شراب صاف همى ريخت در دل مرده * شب دراز به آواز بربط و طنبور

نشست با بت سيمين‌عذار شيرين‌لب * نهاده ساغر و نقل و شراب و شمع و بخور

( 224 )

سنجر اگر داشت به نوبت غرور * نوبت او بانگ دهل بد ز دور

( 201 )

روان اندر آن ماهى سيم سيما * چون ماه نو اندر سپهر مدوّر

( 32 )

نماند در جگرم آب و كم نگشت سرشك * به خشكسال كند گرچه آب چشمه قصور

( 186 )

نه تن بودند ز آل سامان مشهور * هر يك به حكومت خراسان مغرور

اسماعيلى و احمدى و نصرى * دو نوح و دو عبد الملك و دو منصور

( 211 )

اول معاويه پسر هند بد فعال * وز بعد آن يزيد جفاكار بدگهر

ديگر معاويه بد و مروان و بعد از آن * عبد الملك وليد و سليمان و پس عمر

آن‌گه يزيد و باز هشام است و پس وليد * بعد از وليد بود براهيم بىهنر

مروان بن محمد آن‌كش لقب حمار * بود آخرين و نيست جز اين چارده دگر

( 119 )

جهان شد به كردار درياى قير * همه موجش از خنجر و گرز و تير

( 156 )