رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٨

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

كار سرما چنان به اوج رسيد * كه برد رنگ از رخ خورشيد

( 450 )

شاه غازى خسرو گيتى ستان * آن كه از شمشير او خون مىچكيد

گه به يك حمله سپاهى مىشكست * گه به هويى قلبگاهى مىدريد

عاقبت شيراز و تبريز و عراق * چون مسخر كرد وقتش در رسيد

آن كه روشن بد جهان بينش به دو * ميل در چشم جهان بينش كشيد

( 284 )

در احكام هفت اختر آمد پديد * كه گيتى به او داد خواهد كليد

( 303 )

شب برناييم به نيمه رسيد * صبح شيب از شب شباب دميد

( 127 )

زنگى شب به جادويى گويى * شعلهء آتش از دهان بدميد

( 365 )

جهان چون من و چون تو بسيار ديد * نخواهد همى با كسى آرميد

( 208 )

ممان تا كه ارژنگ و ديو سپيد * به جان از تو يابند هرگز اميد

( 71 )

به گيتى كسى مرد از اين سان نديد * نه از نامداران پيشين شنيد

( 227 )

شكل امرود تو گفتى كه ز شيرينى و لطف * كوزه‌اى چند نبات است معلق بر بار

( 202 )

خواند سوسن به نرگس بيدار * نكتهء فانظروا الى الاثار

( 392 )

نواى خاركن از عندليب نيست عجب * كه عمرها سر و كارش نبود جز با خار

( 116 )

شكفت گل به چمن از بشارت اين فتح * كه قهرمان دى آخر گذشت از آذار

( 230 )

مىكند هر دم به جاى آدمى فرياد بوم * كالفرار اى عاقلان زين وحشت‌آباد الفرار

( 223 )

از صرّه‌هاى مصرى ، يك صرّه الف دينار * بىلعب نرد گردد هر سال بر تو اقرار

( 255 )