رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٤

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

سيب گويى وداع ياران كرد * نيمه‌اى گونه سرخ و نيمى زرد

( 202 )

استاد به نوك تيشهء خاره شكن * آن كرد در آن سنگ كه فرهاد نكرد

( 28 )

سلطان تمر آن كه چرخ را دل خون كرد * وز خون عدو روى زمين گلگون كرد

در هشتم شعبان سوى عليين تاخت * فى الحال ز رضوان سر و پا بيرون كرد

( 328 )

فرو رفت و بر رفت روز نبرد * به ماهى نم خون و بر ماه گرد

( 151 )

اى شه كه به جامت مى صاف است نه درد * اعداى ترا ز غصه خون بايد خورد

گر خصم تو اى شاه بود رستم گرد * يك خر ز هزاراسپ نتواند برد

( 179 )

بوى پيراهن يوسف ز جهان گم شده بود * عاقبت سر ز گريبان تو بيرون آورد

( 294 )

بريد باد صبا دوشم آگهى آورد * كه روز محنت و غم رو به كوتهى آورد

( 380 )

دگر پنجه انديشهء جامه كرد * بدين اندرون سال پنجاه خورد

( 59 )

سخن به وصف رخش چون ز خاطرم سرزد * ز مطلع سخنم آفتاب سر بر زد

( 285 )

بيستون نالهء زارم چو شنيد از جا شد * كرد فرياد كه فرهاد دگر پيدا شد

( 403 )

ماتم سراى گشت سپهر چهارمين * روح القدس به تعزيت آفتاب شد

( 328 )

ماهى ز آسمان بزرگى فرو فتاد * برجى ز آسمان جلالت خراب شد

( 343 )

آن مصر مملكت كه تو ديدى خراب شد * و آن نيل مكرمت كه شنيدى سراب شد

گردون سر محمّد يحيى به باد داد * محنت قرين سنجر مالك رقاب شد

( 182 )

خود كيست قضا كز سخن او به در آيد * هر چيز كه او گفت چنين است چنان شد

( 308 )