رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٣

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

سيوم چو قاضى عادل اصيل ملت و دين * كه قاضيي به ازو آسمان ندارد ياد

دگر چو قاضى فاضل عضد كه در تصنيف * بناى شرح مواقف به نام شاه نهاد

دگر كريم چو حاجى قوام دريا دل * كه او به جود چو حاتم همى صلا در داد

مثال خويش بنگذاشتند و بگذشتند * خداى عزّ و جلّ جمله را بيامرزاد

( 282 )

ابو الفوارس دوران منم شجاع زمان * كه نعل مركب من تاج قيصر است و قباد

تو جان پدر همچو من به مردى كوش * كه مادريت نيايد ز خواهر دلشاد

( 295 )

ايا شهى كه به اوصاف خير موصوفى * غبار مركب تو تاج قيصر است و قباد

بخوانده‌ايم فراوان درين محقر عمر * كتاب نظم و تواريخ نثر بر استاد

ز خسروان كه هنرها به يادگار بماند * كسى به مدح و بزرگى خود زبان نگشاد

نخوانده‌ام ، نشنيدم ، نديده‌ام هرگز * كسى كه چشم پدر كور كرد و مادر گاد

( 295 )

بسى افتاد يوسف در ته چاه * ولى هرگز به پايين خود نيفتاد

( 337 )

سال عرب چو ششصد و پنجاه و چهار بود * روز دوشنبه از مه ذو القعده بامداد

خورشاه پادشاه سماعيليان ز تخت * برخاست پيش تخت هلاكو بايستاد

( 235 )

در عرصهء وجود بناى فلك نبود * كاقبال رخت خويش در آن خاندان نهاد

( 308 )

به سام نريمان كشيدى نژاد * بسى داشتى رزم رستم به ياد

( 68 )

چرخ فلك ار ، نه بر مرادش گردد * قطبش به دو پاره ، محورش خم گردد

( 446 )

. . . پرتو لايزال دارد * و آن نور ز چاه زيبق آرد

( 367 )

بيا بگوى كه كسرى به روزگار چه كرد * بيا بگوى كه پرويز از زمانه چه برد

گر اين گرفت ممالك به ديگرى بگذاشت * ور آن گرفت خزاين به ديگران بسپرد

( 182 )

خدا كشتى آنجا كه خواهد برد * وگر ناخدا جامه بر تن درد

( 114 )