رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٩

- 4 - فهرست ابيات [ و امثال ] فارسى به ترتيب الفباى قافيه

بساط حكومت بگسترده بود * ولى هيچ مهلت ندادش حيات

چنين طرفه منصوبه‌اى كس نديد * ز يك سوى شهرخ ، ز يك سوى مات

( 337 )

فشرد آن چنان قحط پاى ثبات * كه ناياب شد نان چو آب حيات

( 443 )

سر تنگ تابوت كردند سخت * شد آن نامور شاه فيروز بخت

( 343 )

جهان پاك از آتش چنان برفروخت * كه زير زمين گاو و ماهى بسوخت

( 401 )

بلى قضاست به هر نيك و بد عنان‌كش خلق * بدان دليل كه تدبيرهاى جمله خطاست

( 221 )

بسا فالى كه از بازيچه برخاست * چو اختر مىگذشت آن فال شد راست

( 348 )

بصره شهرى است كه روشنگر نور بصر است * خوش سوادى است كه معمورتر از چشم ترست

( 53 )

اگر چه باده فرح‌بخش و باد گلبيز است * به بانگ چنگ مخور مى كه محتسب تيزست

( 283 )

اين جهان همچو شيشهء ساعت * ساعتى زير و ساعتى زبرست

( 338 )

به قانون ، امور طرب كرده راست * بدان‌سان كه طبع طرب پيشه خواست

( 392 )

اى شاه همه ملك جهان چپّ و راست * در دولت و اقبال شهى كسب خواست

امروز به يك حمله هزاراسپ بگير * فردا خوارزم و صد هزاراسپ تراست

( 179 )

دير بخش سبك ستان فلك است * پير با عهد كودكان فلك است

( 259 )

بدين مژده گر جان فشانم رواست * كه اين مژده آسايش جان ماست

( 290 )