رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٣

تفويض ايالت محال مزبور به سياوش خان بعد از ارتحال خاقان رضوان مكان

اقدام كنند و قلندر سلطان از اصفهان به مالمير رفت .

عالى جاه زينل خان نيز با امرا و نوّابين و عساكر به مالمير [ و ] جوانكى و بندانى گرمسير رفته كس به طلب ريش سفيدان و سرخيلان ايل بختيارى فرستادند .

ايشان به هيأت اجتماعى نزد قلندر سلطان و زينل خان آمده اظهار نمودند كه عموم ما بندگان را از لوازم اطاعت و نيكوبندگى درگاه و الا گريز نيست ، ليكن بنا بر فرط بدسلوكى اقوام خليل خان لا علاج شده ارتكاب اين بىادبى نموده‌ايم . قلندر سلطان اراده داشت كه ريش سفيدان را « دو شاخه » « 1 » نموده به درگاه گيتى پناه برد .

زينل خان گفت هرگاه ايشان به طوع و رغبت حاضر شده‌اند گشاده بردن ايشان اولى است . آن‌گاه ايشان را به درگاه معلى برده با خليل خان صلح دادند .

تفويض ايالت محال مزبور به سياوش خان بعد از ارتحال خاقان رضوان مكان

تفويض ايالت محال مزبور به سياوش خان بعد از ارتحال خاقان رضوان مكان

مبادى جلوس خاقان خلد آشيان صاحبقرانى - انار اللّه برهانه - در سنهء اثنى و خمسين و الف فى ما بين مغفرت پناه خادم الفقرا و مخدوم الامرا ميرزا محمد تقى اعتماد الدولهء سابق مشهور به ساروتقى و جانى خان قورچى باشى سابق منازعه به مقاتله انجاميد و جانى خان به معاضدت نقدى خان كه قبل ازين واقعه از حبس رميده [ و ] نجات يافته در درگاه جهان پناه بود و برخى از امرا ميرزا محمد تقى اعتماد الدوله را به قتل رسانيد و از موقف سياست قهرمان جلال حكم جهان مطاع به قتل و اخذ نقدى خان [ 180 ب ] و جانى خان و ساير امراى بىادب به نفاذ پيوست .

لاجرم ايشان مقتول و زينل خان محبوس گرديدند و حسب الحكم شاه صاحبقران زمام ايالت و بيگلر بيگى گرى كوه‌گيلويه به كفّ كفايت و اقتدار مرحوم مغفور سياوش خان قوللر آقاسى سابق مقرر گشت و خان مزبور مادام الحيات به نحوى ايالت نمود كه همگى سپاهى و رعايا در مهاد امن و امان به شكر واهب العطايا قيام داشتند .

( 1 ) . نوعى قيد و اسارت .