رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٠

گفتار در باب واقعاتى كه بعد از فتنهء شاه قلندر واقع شد

كه اسكندر خان افشار مىآيد ، چه واقع شده . دو هزار تفنگچى و سه هزار سپاهى در اينجا داريم كه در ليالى ديجور ، حشم مغرور را بر گليم سياه بدوزند . به قلعه‌اى در كوه رويم و به احضار قشون كس به جوانكى و بندانى روانه نماييم . بيست هزار سوار حاضر مىشود . قلندر در كمال استيحاش گفت غروب آفتاب دولت ما نزديك رسيده . آن‌گاه كه بخت روى در تراجع نمايد اين قسم امور واقع نيايد و گفته‌اند :

اذا كان الغراب دليل قوم * سيهديهم « 1 » طريق الهالكينا

مردمش نيز به قلعه رفته به تدارك امور قلعه دارى قيام نمودند و قريب عصرى اسكندر خان و دوراق خليفه داخل دهدشت شده حصار دهدشت را مركزوار احاطه نمودند .

چون روز ديگر سلطان زرافشان آسمان ، لواى زرين بر فراز حصار زبرجدين برافراشت و طليعهء سپاه يام را به دفع عساكر ظلام برگماشت و قلندر سيّاح خاورى رنگ زرين جدرى « 2 » را بر روى تنورهء قلندرى به جلوه درآورد غازيان ذو القدر و افشار كه از الوار نابكار داغدار بودند سورن كشيده يورش آوردند و از اطراف نردبانها بر ديوار قلعه نهاده داخل قلعه شدند .

بعد از تفحّص بسيار قلندر پيدا نشد . بالاخره بنّايى [ را ] كه عمارات قلندر ساخته بود نزد اسكندر خان آوردند [ گفت ] كه خانه در زير زمين [ 174 ب ] ساخته ، جمعى رفته قلندر را بيرون آوردند . دوراق خليفه گفت وى را زنده به درگاه و الا بايد فرستاد . غازيان افشار غوغا كردند كه اين مدبر مخرّب دودمان افشار منصور است .

زنده بودن او درست نيست . آن‌گاه بر فراز پشته قلندر را . . . « 3 » كردند و اين مصرع تاريخ قتل او كه : « با كون دريده شد قلندر 990 . » « 4 »

گفتار در باب واقعاتى كه بعد از فتنهء شاه قلندر واقع شد

گفتار در باب واقعاتى كه بعد از فتنهء شاه قلندر واقع شد

چون قلندر منكوس بخت منحوس اختر هلاك شد و سر شرير وى را به درگاه گيتى پناه بردند اسكندر خان امرا و تبعهء قلندر را به دست آورده جمعى كثير از ايشان

( 1 ) . اصل : سيدهم . ( 2 ) . كذا . ( 3 ) . يك كلمه ناخوانا . ( 4 ) . تطبيق ندارد .