رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٧

محاربهء خاقان سعيد با اسكندر بن قرايوسف بعد از مردن قرايوسف

هزار شتربان در اردوى كيهان پوى بودند . قياس ديگر تجمّلات از اين بايد كرد . چون اندك مسافت ما بين عسكرين ماند خاقان سعيد حفاظ سركار را فرمود تا هزار و يك ختم « إِنَّا فَتَحْنا » به جهت دفع وى نمودند .

ذكر وفات قرايوسف با يأس و تأسف

ذكر وفات قرايوسف با يأس و تأسف

چون بحر زخّار اردوى شاهرخ به حوالى اوجان رسيد قرايوسف را مرض شديد عارض گشته وفات يافت . يكى از شعراى فصاحت پرداز تاريخ وفات وى را بر اين جمله انشاء نموده :

بساط حكومت بگسترده بود * ولى هيچ مهلت ندادش حيات

چنين طرفه منصوبه [ اى ] كس نديد * ز يك سوى شهرخ ، ز يك سوى مات

منشى دوران « 1 » خاقانى نيز گفته است :

بسى افتاد يوسف در ته چاه * ولى هرگز به پايين « 2 » خود نيفتاد

و اين واقعه در ذيقعدهء ثلاث و عشرين [ و ] ثمان مائه رخ نمود .

محاربهء خاقان سعيد با اسكندر بن قرايوسف بعد از مردن قرايوسف

محاربهء خاقان سعيد با اسكندر بن قرايوسف بعد از مردن قرايوسف

سال ديگر به تاريخ رجب اربع و عشرين [ و ] ثمان مائه ميرزا اسكندر بن قرا يوسف داعيهء محاربهء خاقان سعيد كرد و اين جنگ سيم بود كه با خاقان سعيد نمود .

از آن جهت كه ميرزا جهانشاه برادر اسكندر كه در سلك امراى شاهرخى انتظام يافته بود مكرّر عرايض نوشته فرستاد كه اسكندر بغداد را متصرّف شد دواعى تسخير كوه‌گيلويه دارد و اين بيت در عريضهء جهانشاه مندرج و مندمج بود كه :

كوس دولت را سوى بغداد بايد كوفتن * بهر دفع چشم بد اسپند بايد سوختن

( 1 ) . اصل : دوان . ( 2 ) . اصل : بامين .