رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٢

روضهء نهم در بيان فروغ كوكب اقبال صاحبقران بىهمال امير تيمور گوركان

رؤيا چنان مشاهده افتاد كه پنج كوكب نورانى به دفعات از جيب قبل برادرش طلوع كرده هر يك اوج گرفته بعد از لمحه [ اى ] آفل گشتند و در نوبهء پنجم كوكب به غايت عظيم و درخشنده طالع شده و اوج گرفته منشعب به شعاب متعدده گرديد . آن‌گاه هشت كوكب بر تلو همان به ترتيب از جيب خودش طلوع و هر كدام پس از ديگرى غروب كردند . مرتبهء هشتم نيّر جهان افروزى طالع و منشعب به شعاب گشته هر شعبه اختر نورانى شدند . لاجرم از غايت دهشت آن خواب غير ارتياب « 1 » بيدار شده .

صبحى صورت واقعه را بر رأى صواب نماى والد ماجد عرض داشت .

پدرش گفت نتيجهء خواب آن است كه از نسل پنجم قبل و از ظهر هشتم تو دو پادشاه به عالم ايجاد خرامند كه لمعات سيوف و اسنهء ايشان شرقا و غربا ساطع گردد .

و از چند شعبه گرديدن اينكه اولاد امجادشان نيز به سلطنت رسند . اكنون مىبايد كه چون دولت از تو دور و برادرت قبل نزديك‌تر است با ظهور آن صاحب دولت از ظهر هشتم تو اولاد به پادشاهى [ و ] فرزندان تو به سپهسالارى قيام نمايند .

پس درين باب وثيقه نوشته آن را به نماى پدر نامور رسانيدند تا چنگزخان بر ممالك جهان نافذ فرمان گرديد قراجار و طغاجارنويان كه دو برادر و قراجار جد امجد صاحبقران امير تيمور گوركان بود سپهسالار و حاكم الوس برلاس بودند و در هنگامى كه هلاكو ايلخان لشكر به فتح بلاد شامات فرستاد به دستور طغاجار به امير الجيوشى قيام داشت .

بالجمله صاحبقران گيتى ستان شب شنبه بيست و پنجم شهر شعبان المعظم سنهء ست و ثلثين و سبع مائه مطابق سيچقان ييل مبداء و در سنوات مغول و ايغور از صلب همايون امير طراغاى و صدف مشيمهء مطهره تكينه خاتون به طالع جدى در خطهء دلكش كش كه به نخشب مشهور است [ 123 الف ] ، چون ماه نخشب طالع گشت . تفاوت اين بود كه ماه نخشب تا چهار فرسخ پرتو افكندى و ماه دولت اين صاحبقران خافقين را روشن و مزيّن گردانيدى و روز به روز نهال قامت با استقامتش در جويبار « أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ » قد كشيده همواره عاكفان صوامع ملكوت و مسبّحان مجامع جبروت جهت دفع اصابت عين الكمالش به مواظبت معوذتين قيام داشتند و روايح نسايم سعادت و شميم غنچهء خوشبوى دولت از

( 1 ) . اصل : التحاب .