تحفة العالم در اوصاف و اخبار شاه سلطان حسين ( فارسى ) — الصفحة ٧٤

[ نزول باران در وقت جلوس شاه سلطان حسين در تابستان ]

اين حالت ، در شب‌ها و روزها استمرار داشت و فى الواقع اين علامات عالم علوى بر مبارك بودن آن اعليحضرت [ 57 ] بر عالم و عالميان حجّت روشن و دليل مبرهن است ، سيّما كه در آن اوقات نعمت‌ها هم فراوان ، و قيمت اجناس و ساير ما يحتاج اليه الناس نازل و ارزان شده ، خلق را به سبب آن رفاهيّت و تنعّم تمام حاصل شد .

نظم

به مسعوديش هم به فرخندگى * به شاهنشهى هم به پايندگى

به بودن مبارك‌قدم بر جهان * به آسودن از وى كِهان و مِهان

ز باد بشارت دِه آمد نويد * ز باران رحمت گواهى رسيد

برين گشت شاهد سپهر و سحاب * همان تابش انجم و آفتاب

خصوصا به فصلى كه گرماى سخت * ز بس تاب مىسوخت شاخ درخت

خصوصا به آن وضع باران كزان * شود آب بر قدر حاجت روان

نه در قلّتى كِش بود تشنه كس * نه در كثرت آن حد كه گويند بس

نه ابرى كه باشد سراسر ز روز * كه پنهان كند مهر گيتىفروز

نه از شام هم تا سحرگه سحاب * كز انجم كند رخ نهان در نقاب

جواهرفشان نيمى از شب هوا * دگر نيم ز انجم جواهرنما

فروزنده نصفى ز روز آفتاب * دگر نصف باران و ظلّ سحاب

هوا معتدل گشت و گيتى بهشت * ز مُرداد مه خاست ارديبهشت

جواهرفشان ابرها در قطار * صبا كاروان كش ز ملك تتار

هوا چهره شسته ، زمين رُفته‌گرد * اگر روز ، اگر شب ، نه گرم و نه سرد

تو گفتى پى مَقدم شهريار * جهان بسته آيين فصل بهار

فزون گشت اشراق در مشرقَين * ز نور رخ شاه سلطان حسين

ضياى دگر تافت بر روزگار * ز انوار خورشيد نصفُ النهار

جهان را دميدند در جسم جان * [ 58 ] ز شادى سپهرِ كهن شد جوان

و همچنان كه علامات و امارات عالم علوى و سفلى از ابر و باد و باران و شكستن سورت « 1 » گرما و اعتدال هوا و ارزان شدن جنس‌ها و وفور يافتن نعمت

( 1 ) . سورت : حدّت و تندى .