تحفة العالم در اوصاف و اخبار شاه سلطان حسين ( فارسى ) — الصفحة ٤٨

[ صفت هفتم : زيبايى چهره و موزون بودن اندام ]

كه از كِلك ابداع آن صنعت است * كه گر جان نمايد به اين صورت است

جبين مُنير و رخ مهرتاب * يكى صبح روشن ، يكى آفتاب

قد از باغ رعنايى آزاده سرو * بر آن چهرهء لاله‌گونش تذرو

به رخسارش ابروى محراب خم * در آتشكده بسته محراب جم

نگاهش به اين عدل نوشيروان * زند هر نظر راه صد كاروان

[ 23 ] كشد دل ، مى از چشم مستانه‌اش * به طاق دو ابروى مردانه‌اش

قدح‌نوش اين مى نبيند خمار * كزين باده مستى است دنباله‌دار

دل هركسى بستهء مهر اوست * ز هركس نظر واله چهر اوست

به هرسو ز رخسارش آيينه‌وار * ز حيران نگاهان هزاران هزار

ز مهرش گر از ذرّه ، گر آفتاب * ز هر دل به گردن هزاران طناب

به هر سينه دل‌ها هوادار او * ز هرسو نظرها طلبكار او

ز سرها به هر ذرّه سوداى اوست * ز دلها به هر قطره درياى اوست

ز هركس سوى او بر اوج جمال * ز مژگان زند ديده هر لحظه بال

زند مهر بر اوج افلاك پر * كه دارد سر كوى او در نظر

به اين حسن رخسار يوسف مثال * به اين نور و اشراق مهر جمال

نظيرش كسى در زمانه نديد * بر آن آفرين كاينچنين آفريد

الهى بُوَد تا ز عالم نشان * بُوَد جاودان شاه شاهنشهان

برو باد پاينده اين سرورى * كزو نوشد آيين « 1 » پيغمبرى

كتبه منشئه و ناظمه ابن جلال الدين ميرزا بيك الموسوى ابو طالب فى دار السلطنة اصبهان 1107 « 2 »

( 1 ) . د : شرع . ( 2 ) . طبعا اين جمله در نسخهء مجلس آمده است كه به خط خود مؤلّف است و در پايان اجزاء ديگر هم تكرار شده است .