دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٤٥

موسى بن يحيى

و چنان كه « 1 » مشاهده فرمودى تمشيت اين مهمات بوقوع انجاميد و حق عزّ و علا ابواب لطف و مرحمت امير المؤمنين را بر روى عبد الملك بواسطهء من مفتوح گردانيد « 2 » ،

مثنوى

وزير خردمند فرّخ نهاد * چو يابد تقرّب بدرگاه شاه « 3 »

از احسان كند مرد را بهره‌ور * برآرد مرادات اهل هنر

بتعظيم ارباب علم و كمال * بسى اهتمامش بود لا يزال

همه فاضلان را رعايت كند * بدين شيوه شه را هدايت كند

بسعيش بزرگان عالىمقام * ز الطاف شاهى بيابند كام

نزد ناظمان جواهر اخبار به صحت پيوسته كه در شهور سنهء ثمان و ثمانين و مائه « 4 » بنابر تقاضاى عادت روزگار و اقتضاى شيوهء ناستودهء فلك جفاكار ، بلكه بمحض قضاى آفريدگار و تقدير حضرت منتقم جبار مزاج هرون الرشيد « 5 » بر آل برمك تغيير پذيرفت و هريك از ايشان بانواع بلا مبتلا گشته راه عدم پيش گرفتند ،

مثنوى

اين بود عادت سراى سپنج * كه بود گنج او قرين با رنج

نيست بىانتقال اقبالش * زود تغيير يابد احوالش

و اسباب تغير مزاج بر برامكه بسيارست و ثبت بعضى از آن

( 1 ) در اصل : « چنانچه » ( 2 ) در اصل افزوده شده است « و لاغرو » كه به هيچ وجه معنى ندارد ( 3 ) در اصل چنين است و پيداست كه در قافيهء مصرع اول يا دوم تحريفى شده و يا اينكه دو مصرع از ميان افتاده است . ( 4 ) سال 188 ( 5 ) در اصل افزوده شده « عليه اللعنه » .