دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٢٨
ابو الفضل ربيع بن يونس بن محمد
مبلغهاى كلى بوى ميدادند اما از سر بيع املاك ايشان درمىگذشت « 1 » و چون كيفيت اين حال بسمع خالد برمكى كه با وى در مقام عداوت بود رسيد شمه‌اى از آن مقالات در ضمن نوشته‌اى بعرض خليفه رسانيد و ابو جعفر در مقام تفحص شده صدق مقال خالد بوضوح پيوست ، لاجرم موريانى را معزول و مؤاخذ گردانيد . پس مناسب به حال وزراى ستوده‌خصال آنست كه بسبب اعانت خاطر پادشاهى و كفايت اموال نامتناهى نهال ظلم و ضلال « 2 » در زمين دل رعاياى شكسته‌بال ننشانند ، بلكه كشت‌زار اميد زير دستان را بر شحات سحاب عدل و احسان سرسبز و سيراب گردانند ، تا در دنيا بهار اقبالشان از صرصر خريف ادبار مصون ماند و در عقبى دوحهء آمال ايشان ثمرهء حصول سعادات بىزوال بوصول رساند ،
رباعى
در دولت و اقبال كم‌آزارى به * با خلق بعدل و رفق دلدارى به
چون ميدانى كه هرچه كارى دروى * در مزرعهء جهان نكوكارى به
ابو الفضل ربيع بن يونس بن محمد
ابو الفضل ربيع بن يونس بن محمد
به اعتقاد صاحب جامع الحكايات محمد كه جد ابو الفضلست در سلك موالى امير المؤمنين عليه السلام انتظام داشت و ابو الفضل در زمان ابو جعفر منصور بعد از عزل موريانى رأيت وزارت برافراشت و ببسط
( 1 ) در اصل چنين است و بايد يا « مىدادند و از سر بيع املاك ايشان درمىگذشت » باشد و يا « مىدادند اما از سر بيع املاك ايشان درنمىگذشت » . ( 2 ) در اصل : « ظلال »