دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٢

خواجه درويش احمد قابض

رايت حصول مرادات برافرازد .

بيت

گروهى كه باشند تقوى شعار * طريق عبادت كنند اختيار

بجز راه اخلاص ايشان مپوى * مرادى كه دارى ازيشان بجوى

شعراء و ارباب انشاء را كه جواهر منظوماتشان « كَأَنَّهُنَّ « 1 » الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ » جهة وشاح صباح و ملاح « حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ » شايد و لطايف منثورات « 2 » ايشان - - كه « 3 » - - « كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ » گوش و گردن « وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ » * را باحسن وجهى بيارايد باصناف لطف و كرم و ايثار دينار و درم راضى و شاكر و خوشدل و مطمئن « 4 » گرداند ، تا اشعار لطافت شعار و منشآت فصاحت آثار مبنى از كرايم « 5 » اخلاق و محاسن اطوارش از حيز قوت بفعل آمده ، بر صحايف روزگار و اوراق ليل و نهار باقى و پايدار ماند .

قطعه « 6 »

حسن كلام انورى است « 7 » آنكه مىكند * تا اين زمان حكايت احسان بو الحسن

باقى بقول شاعر طوسيست در جهان * ناموس شيرمردى كاوس « 8 » و تهمتن

دهاقين و مزارعان را كه انتظام نظام عالم و سرانجام مهام بنى آدم

( 1 ) در ق در اصل « كه ان هن » بوده و روى آن خط كشيده و در حاشيه درست كرده‌اند ( 2 ) خ و ق منشورات ( 3 ) در خ اين كلمه نيست ( 4 ) ق : مطمن ( 5 ) خ : كريم ( 6 ) خ : شعر ( 7 ) خ : انورست ( 8 ) خ : شيرمردى و كاووس