دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٠

خواجه درويش احمد قابض

مثنوى « 1 »

بخلق شفابخش صحت « 2 » فزاى * دواى المهاى مردم نماى

بدلهاى مجروح نه مرهمى * بشادى بدل كن چو بينى غمى

دست تغلب متغلبه از دامن ضعفاء و عجزه كوتاه كرده ، ظلمه را مقهور دارد و صورت مطلوب و چهرهء مقصود محتاجان جفا رسيده را در نقاب تعلل و حجاب توقف نگذارد - - كه گفته‌اند « 3 » - - :

بيت « 4 »

باهل ظلم نتوان بود ياور * مراد نامرادان را برآور

بلطف حق ترا گر حاجتى هست * مكش از حاجت حاجتوران دست

پيوسته فحواى « انزل الناس منازلهم » را مطمح نظر خجسته‌اثر گرداند و نسبت بطوايف امت « على اختلاف طبقاتهم و تباين درجاتهم » مراسم لطف و احسان بتقديم رساند . سادات صاحب سعادات را كه درى « 5 » سماء نبوت و در درياى رسالت‌اند بمقتضاى آيهء كريمهء « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ ذى « 6 » الْقُرْبى » در غايت عزت و نهايت جلالت بمرتبه‌اى موقر و - - مكرم و « 7 » - - معزز و محترم دارد كه لوح ضمير بمحبت و مودتش نقش‌پذير سازند و در روز جزا نزد خاتم الانبياء عليه من الصلواة - - اكملها « 8 » - - و من التحيات افضلها بشفاعت « 9 » جرايم و مآثمش « 10 » پردازند .

( 1 ) خ : شعر ( 2 ) خ : بخش و صحت ( 3 ) در خ اين جمله نيست ( 4 ) خ : شعر ( 5 ) خ : درارى ( 6 ) ق : فى ( 7 ) در ق اين دو كلمه نيست ( 8 ) در ق اين كلمه نيست ( 9 ) ق : بشرايط ( 10 ) ق : و شفاعت امتان