دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٦

سيد فخر الدين محمد

آزارى مجبول و مفطور بود و او در اوايل ايام دولت خاقان سعيد ميرزا شاهرخ پاى بر مسند وزارت نهاده ، از روى استقلال بلوازم آن منصب قيام نمود و بعد از « 1 » كشته شدن خواجه غياث الدين سالار بيشتر از پيشتر اختيار و اعتبار يافته ، در استهلاك و استيصال جمعى از عمال كه به دو بازگشت داشتند غايت شرارت بجاى آورد و مبلغ سيصد تومان به تكليف عنيف و آزار بسيار ازيشان حاصل كرد .

بيت

بآزار مردم دليرى مكن * كه آزرده گردى ز چرخ كهن

و روزبروز پايهء قدر و منزلت سبد ارتفاع مىيافت ، تا بنهايت مرتبهء جاه و حشمت رسيد و فرمان او « 2 » در اطراف و اقطار جهان بسان احكام قضاوقدر نافذ گرديد . درگاه او اميدگاه صغار و كبار هربلاد و ديار شد و آستانش مرجع اخيار و اشرار ممالك و امصار « 3 » آمد ، از آنكه :

بيت « 4 »

از ايوان قدرش فلك منظرى * بدرگاه جاهش ملك چاكرى

اعيان زمان و اشراف جهان كه بملازمتش ميرفتند بىشايبهء انتظار هيچ‌كس را بار نمىداد و چون رخصت شدى بعد از آنكه به صد دربند گذشتندى غير از معدودى كه نام بردندى كسى را مجال دخول نبودى و اكثر ملاقات ناكرده بازگشتندى .

بيت

نكردى سوى مظلومان نگاهى * نپرسيدى سخن از دادخواهى

( 1 ) ق : بعد از آن ( 2 ) ق و خ : او را ( 3 ) ق و خ : انصار ( 4 ) خ : نظم