دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

صاحب سعيد شمس الدين محمد الجوينى

امور سلطنت نگردد و عذر ايام گذشته و تدارك عمر ضايع گشته بجاى آرد .

بيت

چند روزى كه درين مرحله فرصت دارى * خوش بياساى زمانى كه زمان اين همه نيست

اما چون عواطف پادشاهانه و عوارف خسروانه او را از دو غرقاب :

يكى شماتت اعدا و ديگرى هلاكت نفس بىهمتا نجات داد و خلاص ساخت و خصم معاند و دشمن حاسد را با هرچه از اموال او گرفته بود و آنچه در مدت حكومت حاصل كرده بود بوى عنايت فرموده ، از بنياد برانداخته ، هرآينه در مذهب مروت و شريعت فتوت رد فرموده و منع آن جايز نبود ، بنابرآن از اعتساق « 1 » آن امر خطير و خطب « 2 » كبير احتراز و اجتناب نتوانست نمود فى الجمله خواجه شمس الدين محمد صاحبديوان و برادرش بار ديگر از روى تمكين و استقلال « 3 » زمام امور ملك و مال را بدست آوردند و در تقويت دين مبين و تمشيت مهام علماى شريعت سيد المرسلين سعى و اجتهاد موفور كردند . نسبت باهل فضل و هنر لطف و مكرمت بىنهايت ظاهر نمودند و عجزه و رعايا بوفور عدل و احسان خوشدل و شادمان گشته ، در مهاد امن و امان غنودند .

بيت

آرام يافت در كنف عدل وحش و طير * و آسوده گشت در حرم امن انس و جان

در خلال اين احوال شاهزاده ارغون « 4 » جوشى « 5 » را بدرگاه سلطان

( 1 ) ق و خ : اعتق ( 2 ) خ : حطب ( 3 ) خ : استغلال ( 4 ) در ق پس ازين كلمه با خط ديگر در بالاى سطر افزوده شده : « بن اباقا خان » . ( 5 ) خ و ق : چاووشى و در ق با خط ديگر در حاشيه چنين اصلاح كرده‌اند .