دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٧

صاحب سعيد شمس الدين محمد الجوينى

رباعى « 1 »

در بحر غم تو غوطه خواهم خوردن * يا غرقه « 2 » شدن يا گهرى آوردن

خصمى تو بس قويست خواهم كردن * يا سرخ كنم روى بدان يا گردن

صاحب ديوان چون آن « 3 » رقعه مطالعه نمود در جواب اين رباعى در سلك نظم انتظام داد :

رباعى « 4 »

يرغو بر شاه چون نشايد بردن * بس غصهء روزگار بايد خوردن

اين كار كه پاى در ميانش دارى * هم سرخ كنى روى بدان هم گردن

القصه چون صاحب ديوان قرين وحشت و دهشت به نظر اباقا خان رسيد پادشاه زبان عتاب گشاده ، گفت كه : سالها كمر خدمت بر ميان بسته ، پدر ما را كوچ دادى و منظور نظر عنايت گشتى و چون تخت سلطنت بوجود ما تزيين يافت بيش از پيشتر دربارهء تو عاطفت بحيز ظهور رسانيده ، ضبط اموال جميع ممالك محروسه را براى ورويت تو مفوض گردانيديم ، چنان كه :

بيت

فزون از جمله كردم احترامت * وزارت را رقم كردم بنامت

و امروز مجد الملك تقرير مىكند كه : تصرف و تقصير تو بسيارست و خرابى مملكت خانى و تضييع اموال سلطانى بىشمار .

ضمير صاحب ديوان كه جام جهان‌نماى اقبال بود از خشونت مقال بر صعوبت احوال استدلال نمود و مجال تكذيب محال دانسته ، بتلقين ملهم سعادت و تأييد مرشد عقل فسيح‌جنان و فصيح‌بيان زبان برگشاد « 5 » كه :

( 1 ) خ : بيت ( 2 ) خ : غرق ( 3 ) خ : چون از ( 4 ) خ : بيت ( 5 ) خ : بربگشاد