دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٠
شاه ركن الدين حسن بن معين الدين اشرف
شاه ركن الدين حسن بن معين الدين اشرف
شاه ركن الدين حسن بن معين الدين اشرف
شرف نسب با كمال حسب جمع داشت ، اما صفت غرور « 1 » و تكبر و ظلم و تجبر « 2 » در طبيعتش مركوز « 3 » بود و هيچ‌كس از اشراف و اعيان ، بلكه سلاطين جهان را اعتبار نمىنمود و شاه شجاع بعد از حبس خواجه قطب الدين سليمانشاه شاه زكى الدين حسن را بحسن تربيت و احسان نواخته ، وزير ساخت و چون آن جناب روزى چند بتمشيت اين امر پرداخت بواسطهء توهمى كه از خواجه جلال الدين تورانشاه و خواجه همام الدين محمود داشت مكتوبى بشاه شجاع نوشته بعرض رسانيد كه مشار اليهما بشاه محمود نوشته‌اند . مضمون - - كتابت « 4 » - - آنكه :
هرگاه رايات نصرة آيات پادشاه بنواحى شيراز رسد ما بندگان دروازه گشاده ، ملازمان را بشيراز درمىآوريم و التماس نموده بودند كه جواب رقعه بر ظهر قلمى شود و شاه محمود بر ظهر نوشته بود كه : در فلان روز موكب همايون به ظاهر شيراز خواهد رسيد . بايد كه ايشان بعاطفت ما اميدوار بوده ، در تمشيت امرى كه وعده كرده‌اند لوازم اهتمام بتقديم رسانند . شاه شجاع فى الحال خواجه تورانشاه و خواجه همام الدين را طلب كرده ، در موقف خطاب و عتاب بازداشت . آن دو بىگناه روى بر خاك راه نهاده ، سوگند خوردند كه : ما ازين مكتوب خبر نداريم .
شاه شجاع پرسيد كه : اين رقعه به خط شما هست ؟ جواب دادند كه : آن مقدار مشابه خط ماست كه انكار نمىتوانيم كرد . اما ازين واقعه بىخبريم .
( 1 ) ق و خ عذر ( 2 ) ق : تحبر و خ : تحير ( 3 ) خ : مذكور ( 4 ) در خ اين كلمه نيست .