دستور الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠
شرف الدين ابو طاهر بن سعد الدين بن على القمى
مجلس سلطان بشرب شراب اقدام فرمود « 1 » و در آن سال كه سلطان سنجر به قصد برادرزادهء خويش سلطان محمود بن محمد بن ملكشاه بجانب عراق لشكر كشيد شهاب الاسلام بدنام و مستهام عازم سراى آخرت گرديد .
بيت
دمى چند بشمرد و ناچيز شد * بخنده زنان گفت : كو نيز « 2 » شد
شرف الدين ابو طاهر بن سعد الدين بن على القمى
شرف الدين ابو طاهر بن سعد الدين بن على القمى
در اوايل شباب از بلدهء قم كه مولد او بود طريق مسافرت اختيار كرده ، ببغداد شتافت و در سلك ملازمان عارض سلطان ملكشاه انتظام يافت و در سنهء 481 رعاياى مرو از عامل خويش تظلم بدرگاه عالم پناه برده ، خواجه نظام الملك آن شغل را در عهدهء شرف الدين كرد و در منشور عاملى فرمود تا او را وجيه الملك نوشتند و او قرب چهل سال در بلدهء مرو بدان اشتغال - - داشت « 3 » - - . بعد از آن - - صاحب - - ديوان والدهء سلطان سنجر گشت و چون شهاب الاسلام وفات يافت كوكب اقبال شرف الدين باوج شرف و دولت انتقال كرده ، بمنصب وزارت سلطان رسيد و او بغايت متدين و متشرع بود و در كمال حلم و وقار بامر وزارت مشغولى نمود .
اما پس از آنكه مدت سه ماه بدان كار پرداخت نداى « يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ - الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً » به گوش جانش « 4 » رسيده ، برياض جنان منزل ساخت ، انا للّه .
نظم
همين خو دارد اين چرخ جفاكوش * كه بىنيشى نبخشد شربت نوش
نمايد تشنگان را شربت از جام * ولى در خاك ريزد گاه آشام
( 1 ) خ : مىنمود ( 2 ) ق : نيرو خ : بير ( 3 ) در خ اين كلمه نيست ( 4 ) ق : به گوش و جانش