خلد برين ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٨

گفتار در بيان سوانح عبرت افزا كه به مقتضاى قضا در اثناى اين سال فرخنده مآل به وقوع انجاميد

گلستان آمد موكب ظفر قرين متوجه دار السلطنهء قزوين گرديده زمستان آن سال را در آنجا گذرانيدند .

اما صورت آمدن غازيگراى خان و صفى گراى خان با لشكر بى - شمار تاتار بر سر شروان آن بود كه چون به صوابديد امامقلى خان بيگلر - بيگى قراباغ ، بيگلربيگى شروان به پيكر خان زياد اوغلى و امارت بعضى از محال آن ولايت به چند نفر از امراى قاجار عنايت شده بود امامقلى - خان از بيم اصابهء عين الكمال پيشتر از ورود لشكر تاتار ، سپاهى گران و لشكرى بىپايان به مدد و كمك پيكر خان و ساير امراى شروان فرستاده بود . بعد از قرب ورود لشكر تاتار ، عثمان پاشاى غدار نيز فوجى از عسكر بىزينهار ديار روم را از باب الابواب در بند به سركردگى دلو ارونجى رومى مصحوب سپاه تاتار به ديار شروان روان نمود . چون جنود قيامت ورود تاتار به حدود شماخى رسيدند پيكر خان بيگلربيگى شروان به اتفاق امراى تابين ، سپاهى گران سامان داده كمر مدافعه و محاربهء مخالفان را بر ميان بست . سپاه فريقين فى ما بين شماخى و شابران به يكديگر پيوسته منصوبهء صف - آرائى هر دو سپاه مطابق دلخواه نشست . و چون يكه تازان هر دو لشكر به قصد جان يكديگر دست به قائمهء تيغ و خنجر برده قدم جرأت در معركهء شور و شر فشردند غازيگراى خان كه در معركهء ميدان غازيان قزلباش ، بدآموز جرأت و دليرى شده حسابى از ايشان نمى - برد سمند جرأت به معركه تاخته رايت تهور و دلاورى بر افراخت .

از قضا فوجى از غازيان قاجار در اثناى گير و دار به وى دچار شده خدمتش را دايره كردار در ميان گرفتند و به كمند تقدير ، اسير و دستگير گرديده به سبب گرفتارى وى نسيم فتح و فيروزى بر پرچم علم پيكر خان و امراى شروان وزيد و صفى گراى خان با بقيهء لشكر تاتار ، شكسته حال و پريشان روزگار بر باد پاى فرار سوار خود را به يورت اصلى خود رسانيدند . اما چون مقرر و مقدر بود كه چند روزى مملكت شروان از تصرف منسوبان اين دودمان ولايت نشان بيرون رفته به حيطهء تسخير كاركنان دولت قيصر درآيد ، با آن كه كوكب اقبال