خلد برين ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٥

گفتار در بيان سوانح عبرت افزا كه به مقتضاى قضا در اثناى اين سال فرخنده مآل به وقوع انجاميد

تاتار آوارهء ديار ادبار شدند در بهار سال ديگر كه موعد تعلل و تأخير سمايون خان در اطاعت فرمان به سر مىرسيد مصلحت دولت مقتضى آن گرديد كه فوجى از عساكر ظفر نشان و موجى از درياى بىپايان به سركردگى جمعى از امراى عالى شان [ 137 ] بر بوم و بر گرجستان گذر كنند و به نوعى كه مقرون به صلاح دولت روز افزون شمرند مهام گرجستان را نظام و انتظام دهند . بنابر اين ميرزا سلمان وزير به اتفاق چند تن از امراى صائب راى صاحب تدبير و بيست هزار نفر از لشكر ظفر تأثير به اين خدمت سرافرازى يافته به صوب گرجستان شتافتند .

چون خبر قرب ورود امراى عالى شان به ولات گرجستان رسيد از خوف و هراس بىقياس چون ماهى در شبكهء اضطراب افتاده بناى كار نافرمانى را بر تمهيد معذرت و عذرخواهى نهادند و چون الكسندر خان به علانيه و عيان ، ابواب اطاعت فرمان بر روى روميان گشوده بود به ترجمان آن پيشكشى نمايان بر گردن گرفته ميرزا - سلمان و ساير امراى عالى شان را شفاعتخواه گناه خود نمود . ايشان نيز با وى از در دلجوئى درآمده به مقتضاى مصلحت وقت ، افسر سرافرازى از دامادى شاهزادهء و الا نژاد بر سر وى نهادند و دختر وى را نخست در سلك ازدواج آن فروزنده گوهر درآورده خدمتش را به دوستى و موافقت اين دودمان و الا شان و احتراز از متابعت مخالفان به تخصيص روميان سوگند دادند .

چون خبر اطاعت و انقياد الكسندر خان به سمايون خان رسيد به اتفاق مسيب خان متوجه معسكر امراء گرديد و امراى صائب راى ، آن دو سركش پيش خود بر پاى را با يكديگر از در صلح و آشتى درآورده به كيش عيسوى و ملت نصرانيت قسم دادند كه بعد اليوم برادرانه با هم سلوك نموده در همه حال از صلاح و صوابديد يكديگر تخلف نورزند و در يكرنگى و يكجهتى اين دودمان و الا قدم بر قدم هم نهاده در دفع دشمنان اين و الا خاندان با يكديگر متفق باشند . و بعد از تشييد مبانى صلح و صلاح ، صبيهء سمايون خان كه به وساطت ورود