خلد برين ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٧

گفتار در بيان سوانح عبرت افزا كه به مقتضاى قضا در اثناى اين سال فرخنده مآل به وقوع انجاميد

از كوهدم به رشت آمده چند روز ميهمان جمشيد خان بود و بعد از تمهيد مراسم ميزبانى و تواضع و تكلفات رسمى كه عقد اتحاد در ميانه به ايمان غلاظ شداد بسته آمد ميرزا كامران را با لشكر گران بر سر كوچسفهان - كه در ميان او و خان احمد بر سر آن نزاع بود - فرستاده آن ناحيه را به قهر و غلبه تصرف نمود .

و چون جمعى از مردم رشت كه از جمشيد خان خائف و هراسان بودند در ايامى كه ميرزا كامران در كوچسفهان بود خدمتش را به نويد سلطنت و ايالت بيه پس از راه برده بودند چون به رشت معاودت نمود ابواب غدر و نفاق بر روى جمشيد خان گشود ، و خان احمد از اين معنى بىخبر ، از موافقت ايشان سراسيمه و حيران به سر مىبرد تا چنان اتفاق افتاد كه جمشيد خان ، قرابهادر فومنى سپهسالار لشكر خود را به مرافقت ميرزا كامران بر سر خان احمد فرستاد ، و پيشتر از آن كه ميرزا كامران با سپاه جمشيد خان به صوب مقصد روان شود چراغ سلطان نامى از امراى جمشيد خان بر غدر و مكر ميرزا كامران اطلاع حاصل نموده شمه‌اى از آن با جمشيد خان باز - گفت ، و خان ساده دل چون خاطر به عهد و پيمان ميرزا كامران جمع داشت سخنان چراغ سلطان را با وى در ميان گذاشت . ميرزا كامران به سخنان دلاويز و كلمات محبت‌انگيز ، دلجوئى جمشيد خان نموده خاطر وى را از جانب غدر و مكر خود ايمن و مطمئن ساخت اما چون ديد كه روزگار ، پرده از رخ كار وى برداشت از جمشيد خان خائف و هراسان سر در دنبال استيصال وى گذاشت و در اين نوبت چون به كوچسفهان رسيد به عهد و پيمان ، قرا بهادر و بسيارى از اعيان بيه پس را كه از بيم جان از جمشيد خان هراسان بودند با خود متفق گردانيد ، و چراغ سلطان را در آنجا به قتل رسانيده عنان مراجعت به جانب رشت معطوف گردانيد ، و هيچكس از لشكريان جمشيد خان را به خاطر نرسيد كه سبب مراجعت بيجاى وى چيست . اصحاب مواضعه چون وارد رشت گرديدند از گرد راه بر سر سراى جمشيد - خان دويدند . از راه ساده لوحى ، گمان جمشيد خان آن شد كه امرى