خلد برين ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٣

گفتار در ذكر بواعث ارسال اسباب ابراهيم خان تركمان به جهت تشييد قواعد مصالحهء روم

ايشان با بقية السيف طريق فرار پيموده آوارهء ديار ادبار گرديدند ، و شاهقلى سلطان با فتح و نصرت همركاب و همعنان از ولايت رى كه معدن طايفهء تكلو و تركمان بود به صوب موكب مسعود طريق مسارعت پيمود ، و چون در يورت قشلاق قراباغ خود را به موكب همايون شهريار به استحقاق رسانيد حركت ناهنجار طايفهء تكلو را معروض بار يافتگان سرادق جاه و جلال گردانيد . با آن كه وقوع اين جرأت از آن جماعت ، غبار انگيز آينهء خاطر قدس مناظر گرديده بود مقرر فرمود كه شاهقلى سلطان را به منزل مسيب خان برده با يكديگر صلح دهند . و مسيب خان به موجب فرمان با وى از در دوستى و مهربانى درآمده از آنچه روى نموده بود اغماض نمود و بعد از آن هر چند ارباب فتنه و فساد كه خويشان ايشان در معركهء ورامين به قتل رسيده بودند خواستند كه مسيب خان را بر آن دارند كه از شاهقلى سلطان انتقام كشد چون طايفهء تكلو ، بادى فتنه و فساد شده بودند اثرى بر آن مترتب نگرديد و به منع مفسدان پرداخته رشتهء آن قيل و قال را كوتاه گردانيد و رضاى خاطر خاقان جرم پوش را منظور نظر آگهى داشته با وجود نهايت قدرت و اقتدار و كمال عزت و اعتبار ، آزار و اضرارى از وى به شاهقلى سلطان نرسيد .

گفتار در ذكر بواعث ارسال اسباب ابراهيم خان تركمان به جهت تشييد قواعد مصالحهء روم

گفتار در ذكر بواعث ارسال اسباب ابراهيم خان تركمان به جهت تشييد قواعد مصالحهء روم

بعد از فوت پيره محمد خان كه مدار دايرهء اعتبار طايفهء استاجلو بر او بود و دست برداشتن سلمان خان بيگلر بيگى شروان و امراى تابين از آن ولايت بنا بر عدم قدرت و استطاعت ، و ورود عمر آقا از جانب سنان پاشا به درگاه معلى ، مصلحت دولت مقتضى آن گرديد كه مملكت شروان را به طايفهء قاجار و اويماقات اتوز ايكى و غير آن كه در ولايت قراباغ سكنى دارند سپارند تا به زور سرپنجهء جمعيت و