خلد برين ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٣

گفتار در آغاز گرفت و گير خون ناحق ريختهء شاهزادهء شهيد و بيان آنچه به ساعيان قتل آن نونهال رياض سلطنت رسيد

خلفا در جواب عرض نمود كه با وجود منصب خلافت اگر به اين عنايت سربلند مىفرمايند منت بر جان به تقديم [ 112 ] آن قيام مىنمايم و اگر خلافت به ديگرى عنايت خواهد شد به آن راضى نيستم و دست از خدمت خود برنمىدارم .

چون جواب خلفا به عرض اسماعيل ميرزا رسيد به ظاهر كار اظهار آزردگى و رنجش از خلفا نمود و امراى طايفهء روملو را مخاطب ساخته فرمود كه اگر يكى از صوفيان و طالبان اين سلسلهء عليه از سخن مرشد كامل درگذرد و از فرمان لازم الاذعان مرشد تخلف جايز شمرد در طريق صوفيگرى و سلوك مشايخ صفويه سزاى آن كس چيست ؟ ايشان به هيأت اجتماعى جواب دادند كه در طريقهء مشايخ ، چنين كسى گناهكار و مردود باشد و تا مرشد رقم عفو و اغماض بر خطاى او نكشد از تقصير بيرون نيايد . اسماعيل ميرزا فرمود كه چون چنين است خلفا سحن ما را چرا رد كرده و فرمان ما را به جاى نياورده ؟ اين ماجرا به خلفا رسيده آن سخنان را وقعى نگذاشت و بامداد روز ديگر به دستور مقرر با كوكبهء نمايان روى به در خانهء خود كه در آن وقت حكم دولتخانه داشت گذاشت و چون خواست كه داخل شود حجاب و بواب و ايشك آقاسيان حسب الفرمان چوب منع بر سر راه وى نهاده گفتند كه هر چند اين خانه خانهء تست اما تا مرشد و ولىنعمت ما در اينجا اقامت دارد قائم مقام دولتخانهء قزلباش است و چون تو در خدمت پادشاه و مرشد كه ولىنعمت ماست صاحب تقصيرى و تا آن حضرت از سر تقصير تو در نگذرد در طريقهء صوفيگرى و سلوك ، داخل شدن به دولتخانه روا نيست در برابر درگاه بنشين تا مرشد بر سر رضا آيد .

چون اين ماجرا به گوش خلفا رسيد و حالتى را كه هرگز در خواب و خيال به خاطر نگذرانيده بود به راى العين ديد چون شعله بر خود پيچيده دود حيرت به دماغش متصاعد گرديد و چون علاجى نداشت دل بر مصلحت وقت گذاشت و از اول روز تا هنگام زوال به رسم گناهكاران در برابر درگاه به روز سياه و حال تباه بنشست و