خلد برين ( فارسى ) — الصفحة ١٨

ذكر شمه‌اى از مآثر امير فيروزشاه زرين كلاه

سلطنت صورى نيز داشت يكى از احفاد سلطان الاولياء فى العالم سلطان ابراهيم ادهم كه در آن زمان بر سرير سلطنت صورى و معنوى متمكن بود و بنا بر ظهور بغى و طغيان مردم موغان و اران « 1 » پيوسته با ايشان طريق غزا و جهاد مىپيمود به حكومت دار الارشاد اردبيل و توابع آن ممتاز و سرافراز فرمود . و چون ساحت بيرون از مساحت آن ولايت بنا بر وفور مكنت و ثروت و افزونى دواب و اغنام آن صاحب جاه و منزلت ، فسحت و وسعت از ديدهء مور به عاريت مىگرفت به ضرورت از آنجا به بيشه كنار گيلان نهضت نمود و در موضعى كه چون نامش رنگين بود بار اقامت گشود و سالها مردم آن ولايت بر سر خوان احسان آن حضرت ميهمان بوده مسائل مشكلهء معارف دينى و عوارف يقينى خود را از آن مسند نشين سرير ارشاد استفاده مى - نمودند . و چون وقت آن آمد كه تنگ‌چشميهاى روزگار غدار ، سفرهء انعام و احسان حضرتش را برچيند و در دار الارشاد بقا بر سرير سلطنت پايدار نشيند به تهيهء سفر ناگزير پرداخت و بهين نوباوهء نخل حياتش عوض الخواص كام جان ارباب ارادت و اخلاص را به موايد گوناگون هدايت و ارشاد شيرين ساخت . و بنا بر آن كه بعد از ارتحال پدر ستوده سير اقامت در آن كشور بر آن سرور گران بود به موضع اسفرنجان از توابع اردبيل نقل مكان نمود و در آنجا رحل اقامت افكنده به سنت پدر بزرگوار ، ابواب مهمان‌نوازى بر روى عموم سكنهء آن ديار گشود . و بعد از مدتى كه سفرهء هستى را از مهمانخانهء خداپرستى برچيد فرزند ارجمندش محمد الحافظ به جاى پدر نيكو نهاد ميزبان دار الضيافهء ارشاد گرديد .

ارباب اخبار از غرايب آثار اين ابو الاباى سلطنت پايدار در مؤلفات خود چنين اخبار نموده‌اند كه آن سرور در سن هفت سالگى از دولتسراى پدر غايب و مفقود الخبر گشت و چندان كه منتسبان آن دودمان در طلبش بيشتر شتافتند كمتر يافتند . و چون نشانى از آن گوهر ناياب نديدند از حياتش مأيوس و به تعزيت وى مشغول

( 1 ) - در نسخه : « آران » .