جامع التواريخ ( اسماعيليان ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٢

ذكر خلافت العاضد باللّه خليفهء چهاردهم

او ابو محمّد عبد اللّه بن الامير يوسف بن الحافظ بن الامير ابى القاسم محمّد بن المستنصر باللّه است ، و هنوز طفل بود ، روز وفات پدرش به خلافت بر او بيعت كردند .

و در سنهء ستّ [ و خمسين و خمس مايه ] صاحب مغرب عبد المؤمن به جبل طارق رفت كه در ساحل خليج اندلس است ، جايى به غايت خرّم و خوش ديد و آب و گياه [ بسيار ] . بر آنجا شهرى معظم بنا كرد ، و براى خوشى و نيكويى آب و هوا بيشتر مردم خويشتن را آنجا ساكن گردانيد ، و مدينهء غرناطه كه از جمله بلاد اندلس بود مردنيش فرنگ فرصت يافت و بگرفت .

عبد المؤمن آگاه شد . با لشكرى قصد او كرد . فرنگان از وصول او آگاهى يافتند . بگريختند و شهر بگذاشتند .

و به ايّام عاضد نور الدّين محمود [ بن زنگى بن اقسنقور صاحب شام بود ، و وزير عاضد شاور بود و برادرش ضرغام منازع و معارض او بود در وزارت .

شاور گريخته به شام آمد پيش نور الدين محمود ] و از او مدد و مساعدت خواست تا دفع برادر كند ، و وزارت به دو عايد گردد ، و به ثلث دخل بلاد مصر