خاطرات و خطرات ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٥

اعتذار

پراكند كار آگهان در جهان * كه تا نيك و بد زو نماند نهان

انترناسيونال ( ارتباط طبقهء عامل ملل ) كه امروز روى منافع مادى كار مىكند اگر در منافع مادى روى اعتدال بايستد و روى صلح عمومى اتحاد كنند و حفظ اصول جارى بىهواى فرعنت اميد صلح ده بر صد خواهد بود .

ديپلوماسى

ديپلوماسى

ديپلوماسى پرداختن دروغ است به نزاكت و فريب حريف به طلاقت .

امروز دهل زير گليم است در مقابل شترسوارى دولادولا و رقص در تاريكى و گفته‌اند بهترين ديپلماتها آن است كه بهترين شامها را بدهد يا بمدلول مثل معروف كدخدا را ببين ده را بچاپ « 1 » .

نزاكت با مرامهاى جديد سازگار نيست ديپلوماتها در برداشت سردرگمند و در فروداشت حيران كه چه كنند گفته‌اند عقل اختيار اهون ضررين است .

ژنرال فوش سرحد فرانسه را روى سياست شمشير رودرن ميخواست كلمانسوروى سياست دور - بينى گفت نبايد آلزاس ولرن ديگر ساخت . وزراى انگليس محو آلمان را ميخواستند ادواردگرى گفت لنگر تعادل را از دست نبايد داد .

ديپلوماتهاى اين دوره آن نكات را رعايت نكردند .

ديپلوماسى ايجاد روابط حسنه بود حال تدارك مناسبات سيئه است قول و قرار اعتبار ندارد فكر سود بر انديشهء اصلاح ميچربد .

در جنگ اخير سياسيون فرانسه باعتماد سد ماژينو خواب رفتند ، انگليس و امريكا امروز با سد كانال و اتلانتيك چشم خودشان را مىمالند .

اصحاب شور و قلم و ارباب شمشير و علم بدانند كه سياست زمان اژدهائى است دمان ، به خواب اژدها بخواب نبايد رفت . عهود گذشته ولو نسيا منسيا نمايد برجا است ، افق تاريك ، هوا منقلب و عهود در كمون .

اگر پيل‌زورى و گر شير چنك * بنزديك من صلح بهتر كه جنك

چو شمشير پيكار برداشتى * نگه‌دار پنهان ره آشتى

همى تا برآيد به تدبير كار * مداراى دشمن به از كارزار

به نرمى ز دشمن توان كند پوست * چو با دوست سختى كنى دشمن او است

باندازه‌اى بود بايد نمود * خجالت نبرد آنكه ننمود و بود

تأمل‌كنان در خطا و صواب * به از ژاژخايان حاضر جواب

چرا گويد آنحرف در خفيه مرد * كه گر فاش گردد شود روى زرد

بسوگند گفتن كه زر مغربى است * چه حاجت محك خود بگويد كه چيست

كسانى كه پيغام دشمن برند * ز دشمن همانا كه دشمن‌ترند

من مكرر مورد ملالت شيخ واقع شده‌ام .

تأمل‌كردن كه چه گويم به از پشيمانى خوردن كه چرا گفتم .

اعتذار

اعتذار

آنچه گفتم خير تو پنداشتم * از عقيدهء خويش بد برداشتم

گر بدى بينى در آن از كم‌وبيش * چشم از آن درپوش از خوبى خويش

بس كه زحمت ديدم از اخلاق خود * بس مذمت كردم از اخلاق بد

زحمت ما جمله از اخلاق ماست * انتقاد خويشتن آن را دواست

من چه كردم يا چه خواهم كرد باز * در شريعت اين بود سر نماز « 2 »


( 1 ) - صفحهء 288 - 296 ( 2 ) - اقم الصلاة ان الصلاة تنهى عن الفحشاء و المنكر