خاطرات و خطرات ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦
بايد فردا بكليسا برويم
پتياره‌اى آن منازل را اداره مىكند ، زنان جوان بهرجهت بهواى هفته‌اى نوش سالها گرفتار نيشند نصف مزد ايشان كه بهاى جوهر جان است بدان پتياره ميرسد ، در برابر نصف ديگر از خوردنى و پوشيدنى انگاره گرفته شده است كه آن بدبختان از زير بار قرض رهائى ندارند ، مادامى كه مقروضند بايد بسوزند و بسازند ، اگر احيانا فرار كنند به حكم قانون آنها را تسليم آن جهنم بهشت نمون ميكنند ، اين است كه در شهرهاى ديگر دلبر كم است ، لكن آزادند ، اين گونه ستمكارى منحصر بكانون آزادى است .
در برلن براى جلب مسافر دولت قدرى چشم برهم نهاده ، از جنس لطيف در بعضى قهوه - خانه‌ها منتظر حريف نشسته‌اند .
در سفر اول ناصر الدين شاه بفرنگ ، در پاريس محلى بوده است موسوم به بال مبيل كه پدرم آنجا را بال مبال نام نهاده بود ، الاسماء تنزل من السماء .
انواع رسوم و آداب آميزش را در قبايل هرجا ، من در افكار امم و تحفهء مخبرى گفته‌ام ، موسى نكاح دختر را منع كرد ، اسلام مادر ، خواهر ، عمه ، خاله ، برادرزاده و خواهرزاده و منسوبان رضاعى را و اساس در منع ، سلامت نسل است و در حدود حفظ از امراض جسمانى و روحانى ، در مصر و عرب اشخاص را نسبت به مادر مىداند ، هارون به موسى يابن امى مىگويد .
خدن رسمى بوده است و هنوز هم در بعضى اقطار هست ، اسلام منع كرد .
قطعه
پسرى را پدر نصيحت كرد * كه ز زن ناگزير باشد مرد
دخترى جوى زبر و كدبانو * كه شود با تو يار و هم‌زانو
چند دختر گرفت او به نظر * چونكه يك‌يك بگفتشان به پدر
گفت اين مر ترا بود خواهر * ديگرى را بجو از اين بگذر
شكوه آخر پسر بمادر كرد * تا نشاند ز خاطر او گرد
گفت هيچت مباد در دل غم * كه پسر نيستى تو او را هم
فردوسى
فردوسى
مگر در نهانى سخن ديگر است * پژوهنده را روى در مادر است
بايد فردا بكليسا برويم
بايد فردا بكليسا برويم
در استاند با شمس الملك كنار دريا سير پرتو قمر ميكردم كه در آب چون مجره كهكشانى مواج ساخته بود ، ما شيفتهء آن تماشا كه ناگاه دو ستاره در حاشيهء خيابان بجلوه توامان ظهور كرد ، بمغناطيس عشوه ، حال غشوه در ما انداختند ، شمس الملك زبان نميدانست ، گفت چه باشد كه استفسارى از آهنگ ايشان بنمائى ، نزديك رفتيم ، دورى ننمودند ، در محفلى كه بود نشستيم و از هر در صحبت پيوستيم ، پاسى بظرافت گذشت ، رخصت غيبت خواستند ، گفتم مجلس گلشن است ، چه‌وقت رفتن است ، گفتند فردا روز راز و نياز است ، ميخواهيم زودتر بخوابيم و فردا بدرگاه چاره‌ساز برويم ، گفتيم با اين سيره آن شعار را چه مناسبت است ، گفتند آزموده‌ايم هر يكشنبه كه بكليسا رفته‌ايم ، بصاحبخانه مقروض نمانده‌ايم ، از ناصر الدين شاه است .
گر كنه‌كار نبودى بجهان روز جزا * از خداوند جهان لطف كريمانه نبود
بايد با همه نشست و از سر پندار برخاست تا بر همهء احوال وقوف يافت و حكومت بى جا نكرد .
مقام صالح و فاجر هنوز پيدا نيست .
يكى از دوستان كه منزلتش هست ، نقل كرد ، زنى معروفه وجهى معتد به من سپرد و يادداشتى گرفت ، پس از روزى چند آمد و وجه خود را خواست ، دادم و يادداشت نزد او ماند ، رفت ،