خاطرات و خطرات ( فارسى ) — الصفحة ٩٢

كورشو كورشو

لپه / 6 من / 12 ريال

لوبياى سفيد / 6 من / 6 ريال

متقال جهت كيسه / 15 ذرع / 15 ريال

هيزم / 12 خروار / 120 ريال

نمك / 30 من / 5 ر 2 ريال

جمع 75 / 1090

كرباس / 2 توپ / 8 ريال

كرايه 150 ريال

جمع 293

عصرانهء شاه يك ماهه بخرج امين السلطان آقا ابراهيم ميآيد .

در نياوران / 15 / در شكراب 14 / در شهرستانك 70 / عسل 2

باقلاى تازه 5 / 3 ريال

جمع 100 ريال برات صادر شده

كورشو كورشو

كورشو كورشو

از تشريفات ناپسند آن هم بدستور خانمهاى خودپسند مزاحمت فراشان بود در موقع عبور حرم كه در اطراف كالسكه ميدويدند و و مردان را بانهيب كورشو رد ميكردند ، گوئى فراشان مرد نبودند . فرياد دورشو و كورشو بفلك مىرفت ، روزى فرنگىئى از راه مىگذشت ، پشتش را به آنها كرد و كلاهش را برداشت كه شرقى و غربى ادب بجا آورده باشد .

ميرزا جعفر حكيم الهى به فراش‌ها گفت مگر فلان من تفنگ حسن موسى است ، اين گونه مضامين سبب شد كه آنگونه توهين موقوف شد ، هم از آداب كه اواخر منسوخ شد حركت شاطر بود جلو كالسكهء شاه در شهر كه لباس هفت رنگ داشتند و كلاه بلند دوپهلو و كاغذى شبيه به تاج خروس و كلاههاى رسمى امروز ناصر الدين شاه ذوق سرشارى داشت ، شعر مىگفت ، از او است :

جاى معشوق ندانيم و ليكن گويند * كعبه و بتكده و خانهء خمار بود

و له

گر كنه‌كار نبودى بجهان روز جزا * از خداوند جهان لطف گرانمايه نبود

و له

مرد نبايد كه تنگ‌حوصله باشد * دوست نبايد ز دوست در گله باشد

با گله خوش نيست روى خوب تو ديدن * ديدن رويت خوش است بىگله باشد

آنكه پريشان نمود طرهء ليلى * خواست كه مجنون اسير سلسله باشد

و له

بندگى حضرت تو مايهء شاهى است * تا شده‌ام بندهء تو بر همه شاهم