جامع التواريخ ( تاريخ هند و سند و كشمير ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦

فصل [ سيزدهم ] [ در آنكه انسان از كدام افعال هم به صورت انسان بيرون آيد از تناسخات ]

[ و معيوب زايد .

ديگر هركه به علوم ضنّت نمايد و بخيلى كرده باشد و به استحقاق نياموخته ، در تناسخ جاهل و كور و نادان بماند .

ديگر كسى كه سخنى گفته باشد كه موجب آزار و رنجش و پريشانى و غمناكى مردم باشد ، در آن صورت گنگ و لال و ابكم و بد حال زايد .

و هركه سخنى نيك را بد گفته باشد كر زايد ، پس هركه نيكى و بدى كند همان بيند ، و هركه وقتى نيكى و وقتى بدى كند همان باز بيند . ]