جواهر الأخبار ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

آغاز سلطنت و جهاندارى شاه اسماعيل بن طهماسب الحسينى

الهى كه اين نخل باغ مراد * كه دارد ثمر ميوهء عدل و داد

الهى كه اين شاه روشن روان * كزو پست شد نام نوشيروان

الهى كه اين گلبن باغ جود * كه شد خرم از وى رياض وجود

الهى كه اين سايهء كردگار * كه هست آفتاب سعادت مدار

الهى كه اين شاه فرخنده دل * كه بادا چو خضر نبى زنده دل

الهى كه اين سايهء ذو الجلال * كه مهريست تابان بر اوج كمال

الهى كه اين شاه عالم مدار * كزو تازه شد ملّت هشت و چار

فزون باد عمرش به اقبال و بخت * ز ريگ بيابان و برگ درخت

ز عدلش جهان بيت معمور باد * ز معموره‌اش چشم بد دور باد

به فرمان او گردش ماه و مهر * نبيند زوالى ز دور سپهر

بود دولتش تا دم بىقصور * كه مهدى هادى نمايد ظهور

اكنون قلم خجسته رقم را به خوبى و خرمى جولان مىدهد در عرصه‌گاه ايران به ذكر احوال فرخنده فال ، پادشاه نوجوان فرمان فرماى اهل جهان كه به طالع سعد و دولت قوى و دل خوش در قلعهء قهقهه به اعتقاد درست به ذكر حق و عبادت خالق مشغول بود ، و كار خود را به خدا گذاشته ، دل در كرم و لطف او بسته ، شب و روز به مناجات قاضى الحاجات مشغول بود ، و اهل زمان به دعا دست برآورده بودند كه چه وقت خوش و ساعت دلكش باشد كه آن ماه تابان و آفتاب درخشان از محاق بيرون آمده اين عالم پير را جوان سازد ، و خلايق بدين ابيات مترنم بودند .

« شعر »

به آواز ابريشم و بانگ ناى * سمن عارضان پيش خسرو به پاى

بپوشيده زربفت شاهنشهى [ 675 ] * به سر بر نهاده كلاه مهى

ستايش كنندش كه اى شهريار * دلت خرّم و خاطرت هوشيار

جهان سر به سر زير رأى تو باد * هميشه سر تخت جاى تو باد