جواهر الأخبار ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦
آمدن محمد خان تكلّو شرف الدّين اغلى از بغداد به درگاه از روى اخلاص
گرفتار شدند . از جمله ، محبى چلبى و دلو پروانه كه هر دو انيس و جليس خواندگار بودند ، و تا هزار سر بريده شد ، اين جنگ كواش « 1 » است كه شهرت دارد .
« بيت »
چو آيد به كوشيدنت كار پيش * ز تأييد حق دان نه از سعى خويش
در اين سفر قلعهء وان و ارجيش و عادل جواز و اخلاط بدست آمد ، و قلعهء وان به شاه على سلطان چپنى شفقت شد ، و از توپ و بادليج و قزغان و ذخيرهء قلعه تقصيرى نشد ، و در محل مراجعت الوند خان افشار آمد ، و چون ضمنا قصورى در اعتقاد او بود ، و سوندوك بيك قورچى باشى با او صاف نبود در قتل او سعى كرد ، و جاى او را به شاهرخ سلطان پسرزادهء منصور بيك افشار دادند ، و اين حالات در سال احدى و اربعين و تسع مائه ( 941 ) بود .
آمدن محمد خان تكلّو شرف الدّين اغلى از بغداد به درگاه از روى اخلاص
آمدن محمد خان تكلّو شرف الدّين اغلى از بغداد به درگاه از روى اخلاص
در سال احدى و اربعين و تسع مائه ( 941 ) كه نواب اعلى از سفر خراسان به عراق آمدند ، بواسطهء اخبار روميّهء شوميّه محمد خان تكلو شرف الدين اغلى حاكم بغداد بود .
در مرتبهء اول ، اولامه سلطان تكلو اعتماد بر قومى نمود ابراهيم پاشا را به موصل آورد و كس روانه كرد و خان را دلالت نمود كه بغداد را بسپارد . خان صافى اعتقاد قبول نكرد و جواب درشت نوشت ، ايشان از آنجا بازگشتند . در اين حالت غزال اغلى تكلّو به بغداد آمد و خبر آورد كه خواندگار به عراق آمده و ارادهء قشلاق در بغداد دارد ، اگر اخلاص و اعتقاد او بدين درگاه هست از راه امّيد بيايد .
محمد خان آقاهاى خود را طلب كرد و حقيقت را گفت . طايفهء تكلو كه قريب به سه هزار [ كس ] بودند رفتن را قبول نكردند ، و حكايت اين بود كه به درگاه نمىرويم و بغداد را به خواندگار نمىدهيم و خود نگه مىداريم ، و خان به رفتن مايل بود ، و هزار كس ديگر از آقا جرى و ساير اويماقات بودند با خان هم زبان بودند . مقارن اين حال رجب ده‌ده كه
( 1 ) . تاريخ جهان آرا ، ص 219 ، « كوالش » . و خلاصة التواريخ ، ج 1 ، ص 243 ، پاورقى ، نسخهء بدل ، « كورش » .