جواهر الأخبار ( فارسى ) — الصفحة ١٣٣

ولادت شاه طهماسب حسينى صفوى

گردون رفعتش واضح .

« شعر »

گرامى درّى از درياى شاهى * چراغى روشن از نور الهى

مبارك طالعى فرخ سريرى * به طالع تاجدارى تخت‌گيرى

مردم را از اين خبر بهجت اثر خرميها شد و اين ابيات خواندند .

« شعر »

نهاد چرخ فلك روى عجز بر پايش * گرفت عقد ممالك نظام از رايش

جهان پير دگر باره يافت عهد شباب * به يمن طلعت ميمون ماه سيمايش [ 584 ]

اين خبر كه به شاه دين پناه آمد بشاشت و خرمى كرد .

« شعر »

چو شاه اين حديث چو در كرد گوش * محيط عنايت درآمد به جوش

از آن مژده شه شادمان شد عظيم * به شكرانه بسيار زر داد و سيم

همىگفت شكر جهان كردگار * كه آمد درخت اميدم به بار

در عين مسرّت و خوشحالى كلاه بهجت و تاج سلطنت بر اوج گردون برافراخت ، و دست همت به عطا و سخا دراز كرد و در بحر و كان چيزى نگذاشت همه را عطا كرد ، و امراء و مقربان به تهنيت زبان گشودند و مال و جان نثار كردند و به اطراف و اكناف مژده‌ها رسانيدند ، و دقيقه سنجان تنجيم و مستخرجان تقاويم ساعتى خوش قرار دادند .

« شعر »

همه زيج فلك جدول به جدول * به اسطرلاب فكرت كرده مدخل

نام نامى و اسم سامى آن حضرت شاه طهماسب نهادند . عابدان مجامع « لا يَعْصُونَ اللَّهَ » « 1 » ذات شريفش را كه از آسيب و زوال محفوظ ماند به تلاوت آيهء « وَ إِنْ يَكادُ » « 2 » مواظبت نمودند كه از حوادث چشم زخمى نرسد ، و مسبّحان صوامع « وَ الْمَلائِكَةُ


( 1 ) . سورهء التحريم ( 66 ) ، آيهء 6 . ( 2 ) . سورهء القلم ( 68 ) ، آيهء 51 .